Artur Rodziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Artur Rodziński
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1892
Split
Data i miejsce śmierci 27 listopada 1958
Boston
Gatunki muzyka poważna
Zawód dyrygent
Zespoły
Los Angeles Philharmonic
Cleveland Orchestra
New York Philharmonic
Chicago Symphony Orchestra

Artur Rodziński (ur. 1 stycznia 1892 w Splicie, zm. 27 listopada 1958 w Bostonie) − polski dyrygent.

Był doktorem prawa Uniwersytetu w Wiedniu, gdzie również kontynuował studia muzyczne. Nie otrzymał dyplomu, ponieważ przeszkodził mu wybuch I wojny światowej. W latach 1918-19 był dyrygentem Opery Lwowskiej, 1920-25 Opery i Filharmonii Warszawskiej. Na zaproszenie Leopolda Stokowskiego wyjechał do USA, gdzie dyrygował orkiestrami w Filadelfii (1926–29), Los Angeles (1929–33), Cleveland (1933–43), Nowym Jorku (1943–47) i Chicago (1947–58)[1]. Był wybitnym wykonawcą dzieł Richarda Wagnera i Richarda Straussa. Propagował muzykę polską, zwłaszcza Stanisława Moniuszkę, Mieczysława Karłowicza i Karola Szymanowskiego[2]. Występował także w Europie i Ameryce Południowej. W 1958 w Chicago wystawił z wielkim sukcesem Tristana i Izoldę Wagnera, z udziałem szwedzkiej sopranistki Birgit Nilsson.

Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była pianistka austriacka Ilse Reimesch. Po rozwodzie ożenił się z Haliną Rodzińską z domu Lilpop [2], która była spokrewniona z żoną Jarosława Iwaszkiewicza, Anną. Spisała obszerne wspomnienia: Halina Rodzinski "Our Two Lives", wyd. polskie - Halina Arturowa Rodzińska "Nasze wspólne życie", Warszawa 1980, ​ISBN 83-07-00031-9​.

Przypisy

  1. Mała encyklopedia Muzyki, s. 880, PWN, Warszawa 1970
  2. a b Leon T. Błaszczyk: Artur Rodziński (pol.). Internetowy Polski Słownik Biograficzny. [dostęp 2017-09-23].

Linki zewnętrzne[edytuj]