Artur Stanisław Potocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artur Stanisław Potocki
Ilustracja
Herb
Pilawa
Hrabia
Rodzina Potoccy
Data i miejsce urodzenia 27 maja 1787
Paryż
Data i miejsce śmierci 30 stycznia 1832
Wiedeń
Ojciec Jan Potocki
Matka Julia Lubomirska
Żona

Zofia Branicka

Dzieci

z Zofią Branicką:
Adam Józef Potocki
Aleksandra Potocka
Maria Potocka
Alfred Potocki

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Order Obojga Sycylii (Neapol) Kawaler/Dama Honoru i Dewocji

Artur Stanisław Potocki (ur. 1787 w Paryżu, zm. 1832 w Wiedniu) – hrabia[1], oficer napoleoński, protoplasta „gałęzi krzeszowickiej” rodu Potockich.

Syn pisarza i podróżnika Jana Potockiego i Julii Potockiej z Lubomirskich. Brat Alfreda. Żonaty z Zofią hrabianką Branicką, prawdopodobnie wnuczką cesarzowej Katarzyny II.

Był adiutantem najpierw księcia Józefa Poniatowskiego, a później cara Aleksandra I[2].

Odznaczony krzyżami kawalerskimi polskiego Krzyża Wojskowego, francuskiej Legii Honorowej[1] i neapolitańskiego Orderu Obojga Sycylii[3], a także Krzyżem Maltańskim[1].

Dla Pilawitów kupił pałac „Pod Baranami” w Krakowie, a w Krzeszowicach wzniósł letnią rezydencję. Potem jego potomkowie wystawili tam pałac, który aż do 1939 stanowił główną ich rezydencję. W 1818 został adeptem 33. stopnia obrządku szkockiego loży masońskiej stopni wyższych.

W 1823 założył w Oględowie „Bank wełniany”, założył szkołę męską w Staszowie.

Pochowany został w Katedrze na Wawelu[1]. Dobra po zmarłym w Wiedniu Arturze odziedziczył jego jedyny syn, Adam Józef Potocki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Marek Minakowski: Artur Potocki z Podhajec h. Pilawa (Srebrna). sejm-wielki.pl. [dostęp 2019-03-09].
  2. Bertel Thorvaldsen: Artur Potocki, 1829 (ang.). thorvaldsensmuseum.dk. [dostęp 2019-03-09].
  3. Stanisław Łoza. Order Obojga Sycylii zwany Neapolitańskim. „Żołnierz Polski”. Nr 18 (350). Rok V. 1923. s. 16. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]