Artur Wołyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artur Wołyński
Ilustracja
Portret Artura Wołyński, (1879)
Data urodzenia 1844
Data śmierci 1893
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat

Artur Wołyński ps. Andrzej (ur. w 1844, zm. w 1893) − polski historyk emigracyjny, duchowny katolicki, członek korespondent Towarzystwa Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswilu od 1890 roku[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był członkiem warszawskiej Organizacji Miejskiej. Jako seminarzysta przy katedrze św. Jana w Warszawie był sekretarzem i kurierem Wydziału Spraw Zagranicznych Rządu Narodowego[2]. Przebywając we Włoszech został członkiem Polskiej Agencji Dyplomatycznej we Florencji i w Rzymie. Jesienią 1863 przedstawił projekt utworzenia w Paryżu Archiwum Rządu Narodowego, który jednak nie został zrealizowany. W czerwcu 1864 Wołyński wywiózł z Warszawy do Paryża część dokumentów Wydziału Spraw Zagranicznych. Na emigracji przez przeszło 20 lat zbierał dokumenty Organizacji Narodowej. Prowadził obfitą korespondencję z członkami władz powstania i z jego uczestnikami, próbując uzyskać od nich i usystematyzować zbiór archiwalny powstania styczniowego. Był członkiem Ligi Polskiej[3].

Dzięki jego staraniom w zbiorach Biblioteki Muzeum Polskiego w Rapperswilu wyodrębniono zbiór pod nazwą Archiwum Rządu Narodowego 1863-1864. Zbiory tego muzeum przeniesiono w 1927 do Warszawy, gdzie uległy spaleniu w czasie bombardowania w 1939[4].

Założył Muzeum Mikołaja Kopernika przy Uniwersytecie Rzymskim[5]. Był czynny w życiu włoskiej Polonii. Jest autorem licznych prac historycznych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sprawozdanie z Zarządu Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswylu za Rok ...., 1899, s. 10,
  2. Franciszka Ramotowska, Tajemne państwo polskie, t. I, Warszawa 1999, s. 504.
  3. Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 587.
  4. Franciszka Ramotowska, Tajemne państwo polskie t. I, Warszawa 1999, s. 507.
  5. Janina Fetlińska: Oświadczenie złożone przez senator Janinę Fetlińską na 19. posiedzeniu Senatu w dniu 16 października 2008 r.. ww2.senat.pl, 2008-10-16. [dostęp 2013-03-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie, przewodnik po zasobie, t. II, epoka porozbiorowa, Warszawa 1998, s. 401-403.
  • Historia dyplomacji polskiej, t. III, Warszawa 1982, s. 989.
  • Ks. Karol Mikoszewski, Pamiętniki moje, Warszawa 1987, s. 301.