Artur Zawisza (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artur Zawisza
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 marca 1969
Lublin
Poseł V kadencji Sejmu
Okres od 19 października 2005
do 4 listopada 2007
Przynależność polityczna Prawica Rzeczypospolitej

Artur Wojciech Zawisza (ur. 30 marca 1969 w Lublinie) – polski polityk, poseł na Sejm IV i V kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Jerzego, od 1944 żołnierza Armii Krajowej i członka powojennego podziemia antykomunistycznego[1].

W latach 80. podczas nauki w II Liceum Ogólnokształcącym im. Hetmana Jana Zamoyskiego w Lublinie był instruktorem podziemnego Stowarzyszenia Harcerstwa Katolickiego. Studiował polonistykę i filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, w 1993 ukończył pierwszy z tych kierunków (praca magisterska pt. Historiozofia w prozie historycznej Teodora Jeske-Choińskiego). W czasie studiów był prezesem Akademickiego Klubu Myśli Społeczno-Politycznej „Vade Mecum”[2]. W 1995 został asystentem przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Marka Jurka. W 1997 przygotowywał edycję gazety „Nasz Dziennik”.

W latach 1997–1999 pełnił funkcję dyrektora gabinetu politycznego Wiesława Walendziaka (szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów). Od 1998 do 2000 był sekretarzem generalnym Zjednoczenia Chrześcijańsko Narodowego. W 2001 został doradcą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Kazimierza Michała Ujazdowskiego. W tym okresie zasiadał w zarządzie fundacji Crescendum Est Polonia, której fundatorem był Aleksander Gudzowaty.

W 2001 przeszedł ze Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego do Przymierza Prawicy. W tym samym roku został też wybrany na posła na Sejm IV kadencji z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu podwarszawskim. Po zjednoczeniu Przymierza Prawicy z Prawem i Sprawiedliwością (2 czerwca 2002) powołano go w skład władz krajowych tej partii. 18 stycznia 2003 na zjeździe partii razem z mniejszością działaczy opowiedział się przeciw uchwale wzywającej do głosowania za wstąpieniem do Unii Europejskiej w referendum. W IV kadencji Sejmu był członkiem Komisji Gospodarki i Komisji Finansów Publicznych oraz przewodniczącym Polsko-Irlandzkiej Grupy Parlamentarnej.

W wyborach parlamentarnych w 2005 ponownie uzyskał mandat poselski z okręgu podwarszawskiego z listy Prawa i Sprawiedliwości. Od 9 listopada 2005 do 6 czerwca 2006 był przewodniczącym sejmowej Komisji Gospodarki. 12 maja 2006 został przewodniczącym komisji śledczej ds. banków i nadzoru bankowego. 19 kwietnia 2007 zadeklarował odejście z Prawa i Sprawiedliwości, dzień później przystąpił do nowo tworzonej partii pod nazwą Prawica Rzeczypospolitej. 15 maja tego samego roku został odwołany głosami koalicji z funkcji przewodniczącego komisji śledczej.

W przedterminowych wyborach w dniu 21 października 2007 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję, kandydując z pierwszego miejsca podwarszawskiej listy Ligi Polskich Rodzin (w ramach porozumienia wyborczego Prawicy Rzeczypospolitej z Ligą Polskich Rodzin)[3].

Został wiceprezesem zarządu lokalnego Radia Hobby. Należy do Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego, Ligi Narodowo-Konserwatywnej, pełni też funkcję przewodniczącego rady programowej Stowarzyszenia na rzecz Swobód Obywatelskich. W 2008 został prezesem Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych. Funkcję tę pełnił do 2011. Został wówczas wiceprezesem związku.

W marcu 2009 został wiceprezesem partii Libertas Polska, a później kandydatem tego ugrupowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego w okręgu wyborczym Warszawa. Komitet nie przekroczył progu wyborczego, a sam Artur Zawisza otrzymał 4174 głosy[4].

W 2012 współtworzył Ruch Narodowy, zasiadł w powołanej w 2013 jego radzie decyzyjnej. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 otwierał listę Komitetu Wyborczego Wyborców Ruch Narodowy w okręgu śląskim, otrzymując 5450 głosów[5]. Komitet nie przekroczył progu wyborczego. W wyborach samorządowych w tym samym roku kandydował do sejmiku mazowieckiego, gdzie RN również nie uzyskał mandatów. Został wiceprezesem powołanej w grudniu 2014 partii RN oraz powołanego w maju 2015 Stowarzyszenia Chrześcijańsko-Narodowego. Kilka lat później odszedł z Ruchu Narodowego. W 2018 współtworzył wraz z Markiem Jakubiakiem Federację dla Rzeczypospolitej, zostając jej wiceprezesem, jednak we wrześniu 2019 został odwołany z tej funkcji[6].

W kwietniu 2016 Artur Zawisza został skazany za jazdę pod wpływem alkoholu na 3-letni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, grzywnę i nawiązkę na cel społeczny. W styczniu 2017 Sąd Okręgowy w Lublinie podtrzymał w apelacji ten wyrok[7].

25 października 2019 Artur Zawisza, jadąc bez uprawnień, potrącił rowerzystkę, która w wyniku zderzenia doznała złamania barku i zmiażdżenia kolana. Jeszcze tego samego dnia ponownie został zatrzymany za jazdę bez uprawnień[8].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ma dwie córki i syna[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiemy, kim jest starszy pan z dworca, który pyta podróżujących, czy nie jadą do Lublina, kurierlubelski.pl, 31 marca 2017 [dostęp 2019-12-04] (pol.).
  2. Akademicki Klub Myśli Społeczno-Politycznej Vade Mecum – kuźnia narodowa. mysl24.pl, 19 grudnia 2013. [dostęp 23 grudnia 2015].
  3. Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 7 lutego 2014].
  4. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 7 lutego 2014].
  5. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 14 kwietnia 2014].
  6. Informacja dla członków i sympatyków, federacjadlarp.org [dostęp 2020-01-18].
  7. Znany polityk potrącił rowerzystkę. Policja: nie posiada prawa jazdy, TVN Warszawa [dostęp 2019-10-26].
  8. Michał Wróblewski (oprac.), Artur Zawisza potrącił kobietę. Znów się tłumaczy: "Nieszczęścia chodzą parami", wiadomosci.wp.pl, 26 października 2019 [dostęp 2019-10-26] (pol.).
  9. Wirtualna Polska Media S.A, Artur Zawisza z dziećmi - Dzień Ojca - politycy z dziećmi, wiadomosci.wp.pl, 23 czerwca 2009 [dostęp 2019-12-04] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]