Arturo Fernández

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Arturo Fernández
Imię i nazwisko Arturo Fernández Meyzán
Data i miejsce
urodzenia
3 lutego 1906
San Vicente de Cañete, Peru
Data i miejsce
śmierci
27 listopada 1999
Lima, Peru
Pozycja obrońca
Kariera piłkarska
Lata Klub
1926-1930
1930-1940
Ciclista Lima
Universitario Lima
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1935-1939  Peru 18 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
Universitario Lima
 Peru

Arturo Fernández Meyzán (3 lutego 1906 - 27 listopada 1999) - piłkarz peruwiański, obrońca. Później trener. Brat Teodoro Fernándeza.

Urodzony w San Vicente de Cañete Fernández karierę piłkarską rozpoczął w 1926 roku w klubie Ciclista Lima, skąd później przeniósł się do klubu Universitario Lima, w którym grał do końca swej kariery.

Jako gracz Universitario wchodził w skład reprezentacji Peru podczas finałów pierwszych mistrzostw świata w 1930 roku. Drużyna odpadła w fazie grupowej, a Fernández nie zagrał w żadnym meczu.

Jako piłkarz klubu Universitario wziął udział w turnieju Copa América 1935, gdzie Peru zajęło trzecie miejsce. Fernández zagrał we wszystkich trzech meczach - z Urugwajem, Argentyną i Chile.

Rok później wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w 1936 roku, gdzie zagrał w dwóch meczach - z Finlandią i Austrią[1]. Bardzo dobrze grająca drużyna Peru po zwycięstwie nad Austrią znalazła się w najlepszej czwórce turnieju, ale gdy komisja regulaminowa anulowała wynik meczu z Austriakami, nakazując jego powtórzenie, Peruwiańczycy na znak protestu wycofali się z turnieju.

Następnie wziął udział w nieudanym turnieju Copa América 1937, gdzie Peru zajęło ostatnie, szóste miejsce. Fernández zagrał we wszystkich pięciu meczach - z Brazylią, Urugwajem, Argentyną, Chile i Paragwajem.

Wciąż jako gracz klubu Universitario wziął udział w turnieju Copa América 1939, gdzie Peru zdobyło mistrzostwo Ameryki Południowej. Fernández zagrał we wszystkich czterech meczach - z Ekwadorem, Chile, Paragwajem i Urugwajem. Po mistrzostwach kontynentalnych zakończył karierę piłkarską i został trenerem.

Fernández w latach 1935-1939 rozegrał w reprezentacji Peru 18 meczów[2].

Jako trener Fernández poprowadził reprezentację Peru podczas turnieju Copa América 1949. Kierowany przez niego zespół zajął trzecie miejsce (za Brazylią i Paragwajem), odniósł 5 zwycięstw (4:0 z Kolumbią, 4:0 z Ekwadorem, 3:0 z Boliwią, 3:0 z Chile oraz 4:3 z Urugwajem) i przegrał 2 mecze (1:3 z Paragwajem i 1:7 z Brazylią).

Drugi raz kierował reprezentacją Peru podczas turnieju Copa América 1956, ale tym razem jego drużyna zajęła ostatnie, szóstem miejsce. Zespół Fernándeza nie wygrał ani jednego meczu, tylko raz zremisował (1:1 z Paragwajem) oraz poniósł 4 porażki (1:2 z Argentyną, 0:2 z Urugwajem, 1:2 z Brazylią i 3:4 z Chile).

Trenował także drużynę klubu Universitario, który doprowadził do czterech tytułów mistrza Peru - w 1941, 1945, 1946 i 1949[3].

Zmarł 27 listopada 1999 roku w Limie.

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]