Arvydas Juozaitis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arvydas Juozaitis
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 kwietnia 1956
Wilno
Zawód, zajęcie filozof, pisarz, sportowiec, dyplomata
Alma Mater Uniwersytet Wileński

Arvydas Juozaitis (ur. 18 kwietnia 1956 w Wilnie) – litewski filozof, pisarz, sportowiec, polityk i dyplomata, medalista igrzysk olimpijskich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z Wilna, gdzie kształcił się w szkole średniej. Był wieloletnim mistrzem Litewska SRR i Związku Radzieckiego w pływaniu. Trenował w klubie sportowym Žalgiris Wilno. Podczas igrzysk olimpijskich w Montrealu zdobył brązowy medal na 100 m stylem klasycznym[1]. Był zdobywcą Pucharu Europy w Pescarze z 1976.

W 1980 ukończył studia z dziedziny ekonomiki przemysłu w Uniwersytecie Wileńskim. W 1986 uzyskał stopień kandydata nauk filozoficznych na podstawie pracy pt. Subjektyvioji realybė ir istorinis subjektas Vilhelmo Diltėjaus filosofijoje. Od 1985 wykładał filozofię w Konserwatorium Litewskim, zaś w latach 1987–2001 pracował w instytucie filozofii, socjologii i prawa Litewskiej Akademii Nauk.

W 1988 znalazł się wśród osób reaktywujących Litewski Narodowy Komitet Olimpijski. W tym samym roku był wśród członków grupy inicjatywnej Sąjūdisu. Był członkiem Sejmu Sąjūdisu, redagował gazetę „Sąjūdžio žinios”. W wyborach w 1989 bez powodzenia ubiegał się o mandat deputowanego do Rady Najwyższej ZSRR z ramienia Sąjūdisu, przegrywając z Algirdasem Brazauskasem wystawionym przez Komunistyczną Partię Litwy. W 1990 znalazł się wśród założycieli Litewskiego Związku Liberałów.

Był redaktorem wydawnictw ciągłych: „Šiaurės Atėnai” i „Naujoji Romuva”. W latach 2001–2003 doradzał premierowi Litwy w sprawach oświaty i kultury. W okresie 2004–2009 pełnił funkcję attaché kulturalnego konsulatu generalnego Litwy w Kaliningradzie. Napisał wówczas książkę Karalių miestas be karalių poświęconą historii Królewca. Stworzył także libretto do opery rockowej poświęconej postaci Romasa Kalanty.

W 2009 zamieszkał na Łotwie. Nauczył się języka łotewskiego, deklarując się jako zwolennik zbliżenia narodów litewskiego i łotewskiego[2], w tym powołania do życia wspólnej waluty[3].

W latach 2012–2017 pełnił funkcję wiceprezesa Litewskiego Komitetu Olimpijskiego[4]. W 2019 kandydował w wyborach prezydenckich; otrzymał 4,7% głosów w I turze głosowania, zajmując 5. miejsce wśród 9 kandydatów[5].

Odznaczony Orderem Wielkiego Księcia Litewskiego Giedymina V klasy. Żonaty, ma dwoje dzieci.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Valdžia ir laisvė, Wilno 1990.
  • Sąjūdis ir demokratija, Wilno 1990.
  • Nepriklausomybės kryžkelė: straipsniai, kelionės, interviu, Wilno 1992.
  • Tarp žmonių: publicistiniai portretai, Wilno 1993.
  • Vilniaus langas: trys dalys, Wilno 1998–2000.
  • Ištvermės metai ir A. Brazauskas: 1990–1997 metų politinė patirtis, Wilno 2001.
  • Kultūros įkvėpiai, Wilno 2001.
  • Laikraštis I: romanas, Wilno 2003.
  • Karalių miestas be karalių: grožinė eseistika, Kłajpeda 2006–2007.
  • Ryga – niekieno civilizacija: grožinė publicistika, Wilno 2011.
  • Gyvųjų teatras: istorinių asmenybių teatras, Wilno 2012.
  • Kraštai ir žmonės: grožinė eseistika, Wilno 2014.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Arvydas Juozaitis (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2018-11-17].
  2. Elita Veidemane: Mums nav tiesību pašiem sevi iznīcināt – intervija ar Arvīdu Jozaiti (łot.). nra.lv, 13 stycznia 2011. [dostęp 2018-11-17].
  3. Filosofas A. Juozaitis latus ir litus siūlo keisti baltais (lit.). delfi.lt, 24 stycznia 2011. [dostęp 2018-11-17].
  4. Dominik Wilczewski: Komisja zamyka listę. Piętnaścioro chętnych do walki o prezydenturę Litwy. przegladbaltycki.pl, 19 lutego 2019. [dostęp 2019-03-02].
  5. Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2019 (lit.). [dostęp 2019-05-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]