Asar Eppel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Asar Eppel, Warszawa, 4 września 2006
Asar Eppel, Piwnica Wandy Warskiej i Andrzeja Kurylewicza, Warszawa, 4 września 2006
Asar Eppel i Andrzej Kurylewicz, Warszawa, 4 września 2006

Asar Isajewicz Eppel (ur. 11 stycznia 1935 w Moskwie, zm. 20 lutego 2012 w Moskwie) - rosyjski prozaik i tłumacz literatury polskiej na język rosyjski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Matka pisarza pochodziła z Lublina. Tłumaczył literaturę piękną z języków: niemieckiego, włoskiego, serbsko-chorwackiego i polskiego, m.in. poezję staropolską, romantyczną, poetów XX wieku: Gałczyńskiego, Tuwima, Leopolda Staffa, czy Wisławy Szymborskiej; także książki Brunona Schulza, utwory Sławomira Mrożka, Henryka Sienkiewicza (Ogniem i mieczem t. I, tom II tłumaczyła Ksenia Starosielska), czy Jana Brzechwy. Jest autorem słów piosenki Rudzy rydz spopularyzowanej w Sopocie przez Tamarę Miansorową.

Jako prozaik zadebiutował w 1994 książką pt.: (Trawianaja ulica; tłum. polskie pt.: Trawiasta ulica), która stała się wydarzeniem literackim Rosji, uzyskując m.in. nominację do prestiżowej Rosyjskiej Nagrody Bookera (w Polsce ukazała się w 1999 nakładem Spółdzielni Wydawniczej "Czytelnik" w serii "Nike"). W 1996 ukazał się zbiór zbiór opowiadań Szampinion majej żyzni (wolne tłumaczenie pt.: Pieczarka mego życia). W 2003 ukazał się tom opowiadań pt.: Drablionyj satana, a później tom esejów pt.: In tielega. Jest autorem libretta oraz pieśni do musicalu pt.: Bindiużnik i Korol na podstawie Opowiadań odeskich oraz sztuki pt.: Zakat Izaaka Babla. Jego utwory publikowały pisma: "Drużba narodów" i "Nowyj mir" oraz polska "Literatura na Świecie" [nr 11-12 (304-305)/1996)], Ponadto jego tekst wspomnieniowy znalazł się w antologii Warszawskie skrzyżowanie (red. Leszek Engelking, Warszawa 2007).

Otrzymał polski "Oficerski Krzyż Zasługi" oraz medal "Zasłużony dla polskiej kultury" (2000). W 2003 uhonorowany nagrodą Polskiego PEN-Clubu, za przekłady z literatury polskiej na język rosyjski.Ponadto Nagroda im. Jurija Kazakowa za najlepsze opowiadanie roku oraz włoska nagroda "Grinzane Cavour" (2005).

Twórczość (przekład na j. polski)[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]