Aspidogyne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aspidogyne
Ilustracja
Aspidogyne nobilis
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd szparagowce
Rodzina storczykowate
Podrodzina storczykowe
Nazwa systematyczna
Aspidogyne Garay
Bradea 2: 200. 15 Aug 1977[2]
Typ nomenklatoryczny
A. foliosa (Poepp. & Endl.) Garay[2]

Aspidogynerodzaj rośliny z rodziny storczykowatych (Orchidaceae Juss.). Obejmuje 46 gatunków[3] występujących naturalnie w strefie tropikalnej obu Ameryk[4].

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa pochodzi z języka greckiego – słowo "aspis" oznacza tarczę, natomiast "gyne" kobietę. Słowa te odnoszą się do dużego rostellum (tworu powstającego z jednej z łatek znamienia) zaokrąglonego na bokach, które przypomina tarczę[5].

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Przedstawiciele rodzaju Aspidogyne rosną naturalnie na obszarze od Gwatemali i południowego Hondurasu aż do Boliwii, Paragwaju i północnej Argentyny[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Liście
Liście łodygowe o kształcie jajowatym do eliptycznego są skupione u nasady pędu[4].
Kwiaty
Kwiatostany są owłosione lub gruczołowate. Przysadki są nagie lub owłosione. Kwiaty rozpostarte. Listek grzbietowy okwiatu jest wklęsły i wyprostowany. Listki boczne zewnętrznego okółka są rozpostarte. Warżka jest dwuczęściowa. Posiada długą ostrogę zakrzywioną na szczycie. Hipochil jest wklęsły, w kształcie łodzi. Epichil jest ułożony poprzecznie, o gładkim brzegu bez wycięć lub wgłębień, zakrzywiony na szczycie. Rostellum jest duże i całobrzegie, w kształcie wiatraczka. Wierzchołek zwykle się łamie przy odrywaniu od pollinarium. Pylniki są wyprostowane. Clinandrium jest płytkie. Tarczka nasadowa (łac. viscidium) jest dość duża. Posiada dwa znamiona. Zalążnia jest cylindrycznie-wrzecionowata, gruczołowato owłosiona[4].
Owoce
Nasiona nie zostały zaobserwowane[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rośliny z rodzaju Aspidogyne rosną w cieniu na dnie lasu (przy brzegach rzek, na bagnach) na piaszczystej, próchnicznej lub granitowej glebie. Występują na wysokościach do 2000 m n.p.m.[4]

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Pozycja systematyczna według Angiosperm Phylogeny Website (aktualizowany system APG III z 2009)

Jeden z rodzajów plemienia Cranichidinae w obrębie podrodziny storczykowych (Orchideae) z rodziny storczykowatych (Orchidaceae). Storczykowate są kladem bazalnym w rzędzie szparagowców Asparagales w obrębie jednoliściennych[1][6].

Aspidogyne jest blisko spokrewnione z rodzajem Microchilus C. Presl, od którego różni się budową kwiatów[4].

Wykaz gatunków[3]

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Rośliny z tego rodzaju zasadniczo nie są uprawiane[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2013-01-30].
  2. a b Aspidogyne (ang.). W: Index Nominum Genericorum (ING) [on-line]. Smithsonian Institution. [dostęp 26 maja 2014].
  3. a b Aspidogyne (ang.). The Plant List. [dostęp 26 maja 2014].
  4. a b c d e f g h Aspidogyne Garay – Descriptions (ang.). e-monocot.org. [dostęp 26 maja 2014].
  5. Aspidogyne Garay – Overview (ang.). e-monocot.org. [dostęp 26 maja 2014].
  6. Florida Museum of Natural History: Orchid Tree: a phylogeny of epiphytes (mostly) on the tree of life (ang.). [dostęp 2013-01-30].