Astrajos (tytan)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: inne postacie o imieniu „Astrajos”.
Astrajos
Ἀστραῖος
bóg światła gwiezdnego i astrologii
ilustracja
Inne imiona Astraeus
Występowanie mitologia grecka
Teren kultu starożytna Grecja
Rodzina
Ojciec Krios
Matka Eurybia
Żona Eos
Dzieci Gwiazdy,
Fosforosa (Hesperos,
Boreasz,
Zefir,
Notos,
Euros,
Apeliotes,
Kajkias,
Lips,
Skiron

Astrajos (także Astraeus; gr. Ἀστραῖος Astraios ‘Gwiezdny’, łac. Astraeus) – w mitologii greckiej jeden z tytanów; bóg światła gwiezdnego i astrologii.

Należał do drugiego pokolenia tytanów[1]. Był bóstwem związanym z kultem ciał niebieskich. Uchodził za syna tytana Kriosa i Eurybii oraz za brata Pallasa, a także za pierwszego męża tytanidy Eos[2][3].

Ze swoją żoną miał liczne potomstwo, m.in. Gwiazdy (bóstwa uosabiające gwiazdy)[a][4], Fosforosa (Hesperosa; bóstwo uosabiające planetę Wenus)[b][5], Boreasza, Zefira, Notosa, Eurosa, przypuszczalnie także Apeliotesa, Kajkiasa, Lipsa i Skirona (bóstwa uosabiające wiatry)[3][6][7][8].

Zobacz też[edytuj]

Uwagi

  1. Z pominięciem gwiazd, w które zostali przemienieni niektórzy bohaterowie, stworzenia, istoty, artefakty np. Kastor i Polideukes (Polluks), Plejady, Hiady.
  2. Autorzy hellenistyczni identyfikowali Hesperosa z gwiazdą Fosforos.

Przypisy

  1. Carlos Parada: Titans (Second generation, descending from the first) (ang.). maicar.com. [dostęp 2010-04-28].
  2. Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 72. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
  3. a b Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 85. ISBN 83-04-04673-3.
  4. Bogowie światła i powietrza. W: Jan Parandowski: Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1989, s. 75. ISBN 83-210-0677-9. Cytat: „Każda gwiazda była niegdyś bożkiem lub boginką – śliczne potomstwo jednego z tytanów, Astrajosa. Lecz zbuntowawszy się przeciw Dzeusowi uległy te bóstwa przeraźliwej mocy jego piorunów i zdruzgotane rozsypały się po firmamencie pyłem świetlistym. Liczba gwiazd wzrastała, gdyż wola bogów umieszczała w ich gronie rozmaitych bohaterów, nimfy, a nawet przedmioty martwe”.
  5. Pierre Grimal, op.cit., s. 106–107. ISBN 83-04-04673-3.
  6. Vojtech Zamarovský, op.cit., s. 72, 129, 261. ISBN 80-8046-098-1.
  7. Aaron J. Atsma: Eosphoros and Hesperos (ang.). theoi.com. [dostęp 2010-05-02].
  8. Starsi bogowie. W: Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 188. ISBN 83-7391-077-8.

Bibliografia[edytuj]

  1. Aaron J. Atsma: Astraios (ang.). theoi.com. [dostęp 2009-12-06].
  2. Astraeus (ang.). mythindex.com. [dostęp 2009-12-06].
  3. Hezjod: Narodziny bogów (Theogonia); Prace i dni; Tarcza. Warszawa: Prószyński i S-ka, 1999. ISBN 83-7255-040-9.
  4. Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 91. ISBN 83-01-03529-3.
  5. Oskar Seyffert: Dictionary of Classical Antiquities, 1894, s. 77: Astraeus (ang.). ancientlibrary.com. [dostęp 2010-11-26].
  6. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Astraeus (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-04-29].
  7. Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Astraeus (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-04-29].