Aszot Chaczatrian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aszot Chaczatrian
Imię i nazwisko Aszot Sureni Chaczatrian
Data i miejsce urodzenia 3 sierpnia 1959
Erywań, Armeńska SRR
Pozycja obrońca
Wzrost 176 cm
Kariera juniorska
1971–1976 RFSz Erywań
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1976–1991
1991–1996
Ararat Erywań
AS Arménienne Issy-les-Moulineaux
366 (21)
? (?)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1976–1978
1979
1980
1992–1995
 ZSRR U-18
 ZSRR U-20
 ZSRR U-21
 Armenia
? (?)
? (?)
? (?)
4 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1996–1997
1997
1998
1999
Wan Erywań
Erebuni-ASS Erywań (asystent)
Jerewan FA
Cement Ararat

Aszot Sureni Chaczatrian, orm. Աշոտ Սուրենի Խաչատրյան, ros. Ашот Суренович Хачатрян, Aszot Surienowicz Chaczatrian (ur. 3 sierpnia 1959 w Erywaniu, Armeńska SSR) – ormiański piłkarz, grający na pozycji obrońcy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Republikańskiej Szkoły Futbolowej w Erywaniu. Pierwszy trener Aszot Saribekian. W 1976 rozpoczął karierę piłkarską w rodzimym klubie Ararat Erywań, w którym występował przez 15 lat. Od 1985 pełnił funkcje kapitana drużyny[1]. Latem 1991 wyjechał do Francji, gdzie potem bronił barw amatorskiego zespołu ormiańskiej diaspory AS Arménienne Issy-les-Moulineaux. Po zakończeniu sezonu 1995/96 zakończył karierę piłkarza.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Do 1978 bronił barw juniorskiej reprezentacji ZSRR. W 1979 występował w młodzieżowej reprezentacji ZSRR na Mistrzostwach świata U-20, a 1980 na Mistrzostwach Europy U-21. 16 lipca 1994 debiutował w narodowej reprezentacji Armenii w meczu towarzyskim z Maltą. Ogółem rozegrał 4 mecze.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarza rozpoczął pracę szkoleniowca. Od września 1996 do czerwca 1997 prowadził Wan Erywań. Potem do końca 1997 roku pomagał trenować piłkarzy Erebuni-ASS Erywań. W 1998 do maja stał na czele drużyny Jerewan FA. We wrześniu 1999 objął stanowisko głównego trenera klubu Cement Ararat, którym kierował końca 1999. Potem powrócił do Francji, gdzie mieszka na stale[2].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

reprezentacja ZSRR

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Cement Ararat

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]