Wojna Izraela i Stanów Zjednoczonych z Iranem (2026)

Atak Izraela i Stanów Zjednoczonych na Iran

konflikt izraelsko-irański
Położenie Izraela (na pomarańczowo) i Iranu (na zielono)
Czas	od 28 lutego 2026
Miejsce	Bliski Wschód
Przyczyna	wg oświadczeń Trumpa i Netanjahu zapobieżenie pozyskaniu broni jądrowej przez Iran
Wynik	trwa zabójstwo irańskich urzędników państwowych, w tym Alego Chameneiego, powodujące kryzys przywództwa. zamknięcie przez Iran cieśniny Omruz.
Strony konfliktu
Iran Islamski Ruch Oporu w Iraku Ruch Huti Hezbollah Liban Izrael Stany Zjednoczone Państwa zaatakowane przez Iran, niepodejmujące działań ofensywnych: Azerbejdżan Arabia Saudyjska Bahrajn Irak Jordania Kuwejt Katar Oman Syria Turcja Wielka Brytania (Akrotiri i Dhekelia) Zjednoczone Emiraty Arabskie
Dowódcy
Ali Chamenei † Modżtaba Chamenei Masud Pezeszkian Alireza Arafi Gholamhosejn Mohseni-Eżei Ali Laridżani Aziz Nasirzade † Abdolrahim Musawi † Ali Szamchani † Mohammad Pakpur † Binjamin Netanjahu Jisra’el Kac Donald Trump Pete Hegseth
Siły
200 myśliwców
Straty
Iran: 787 zabitych Liban: 52 zabitych 154 rannych Stany Zjednoczone: 6 zabitych 18 poważnie rannych 3 samoloty F-15E Izrael: 12 zabitych 777 rannych
brak współrzędnych

Atak Izraela i Stanów Zjednoczonych na Iran – konflikt zbrojny między Iranem a Izraelem i Stanami Zjednoczonymi, który rozpoczął się 28 lutego 2026 zbombardowaniem Iranu w ramach izraelskiej operacji „Ryczący Lew” (hebr. ‏מִבְצַע שְׁאָגַת הָאֲרִי‎, miwca sze’agat ha-ari) i amerykańskiej „Epicka Furia” (ang. Epic Fury).

Prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump ogłosił jednocześnie rozpoczęcie „większych działań bojowych” w ramach wspólnej operacji z Izraelem, podkreślając konieczność „obrony przed nieuchronnym zagrożeniem”.

Przebieg zdarzeń

Amerykański lotniskowiec Abraham Lincoln płynący po Morzu Arabskim podczas gromadzenia się sił amerykańskich w regionie Bliskiego Wschodu, 6 lutego 2026.

28 lutego

Prezydent USA Donald Trump nadzoruje operację Epic Fury (po prawej stronie od Donalda Trumpa Marco Rubio, sekretarz stanu USA i Susie Wiles, szefowa personelu Białego Domu)

W sobotę 28 lutego siły zbrojne Izraela i Stanów Zjednoczonych rozpoczęły bombardowanie celów w Iranie. 200 myśliwców dokonało ataku na 500 różnych obiektów, m.in. w Teheranie, Isfahanie czy w Tebrizie. W ataku zniszczone zostały m.in. pałac prezydencki i budynek Rady Bezpieczeństwa Narodowego.

Według danych Czerwonego Półksiężyca w wyniku nalotów w Iranie zginęło 201 osób oraz blisko 750 zostało rannych. Wśród ofiar znaleźli się m.in. gen. Mohammad Pakpur (dowódca Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej), gen. Ali Szamchani (doradca Najwyższego Przywódcy), oraz Aziz Nasirzade (minister obrony).

Ponadto podczas operacji doszło do trafienia pociskiem rakietowym w szkołę podstawową dla dziewcząt Szadżare Tajjebe w Minabie, w wyniku którego zginęło co najmniej 115 uczennic, a kilkadziesiąt osób zostało rannych. Atak ten spotkał się z ostrą krytyką ze strony irańskich władz, które określiły go mianem zbrodni wojennej.

Iran odpowiedział wystrzeleniem ponad 100 rakiet i dronów w stronę Izraela oraz atakiem na bazy amerykańskie w Kuwejcie, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Katarze i Bahrajnie. Ponadto rakiety uderzyły w międzynarodowe lotnisko w Kuwejcie i wieczorem w luksusowy hotel w Dubaju. Ponadto Iran ogłosił, iż zablokował cieśninę Ormuz.

Izrael i USA doniosły, że podczas nalotów na Teheran zginął Najwyższy Przywódca Iranu Ali Chamenei, lecz strona irańska początkowo temu zaprzeczyła.

W związku z sytuacją Izrael, Iran, ZEA oraz Irak zamknęły swoją przestrzeń powietrzną dla samolotów. Linie zawiesiły swoje połączenia do tych państw, a samoloty zostały zawrócone.

1 marca

Skutki bombardowania w Lamerd (1 marca)

Przed godziną 02:00 czasu lokalnego (23:00 czasu polskiego) irański dron, najprawdopodobniej poprzez błąd systemu, wleciał w hotel Burdż al-Arab w Dubaju. Drony wleciały też w porty lotnicze w Abu Zabi, gdzie w wyniku uderzenia zginęła jedna osoba, a kolejne siedem zostało rannych, i w Dubaju, gdzie zostało rannych czterech pracowników lotniska. Po raz kolejny irański pocisk uderzył w Zjednoczone Emiraty Arabskie, które nie biorą udziału w wojnie.

Około godziny 05:00 czasu lokalnego (02:30 czasu polskiego) irańskie rządowe media oficjalnie potwierdziły, że w ataku z dnia poprzedniego zginął Najwyższy Przywódca Ali Chamenei. W Iranie z tego powodu ogłoszono 40-dniową żałobę narodową.

Irańskie media zawiadomiły 1 marca 2026, że w wyniku ataku zginął Mahmud Ahmadineżad, były prezydent Iranu w latach 2005–2013, jednak informacja ta nie została potwierdzona.

Irański pocisk balistyczny uderzył tego dnia w schron w izraelskim mieście Bet Szemesz, zabijając 9 osób.

Na czas wakatu po śmierci Alego Chameneiego obowiązki Najwyższego Przywódcy Iranu przejęła Rada Przywódcza, w której skład weszli: Masud Pezeszkian, prezydent Iranu, Alireza Arafi, członek Zgromadzenia Ekspertów i głowa seminariów szyickich w kraju oraz Gholamhosejn Mohseni-Eżei, głowa sądownictwa w Iranie.

2 marca

Izrael rano uderzył w cele związane z Hezbollahem w Libanie. Na skutek ataku zginęły 52 osoby, a 154 zostały ranne. Dodatkowo tego dnia Izraelczycy przeprowadzili dwa ataki na trzy budynki kompleksu nuklearnego w Natanz, mimo że nie jest on czynny od czerwca 2025 roku.

Kuwejcka obrona przeciwlotnicza omyłkowo zestrzeliła 3 amerykańskie samoloty F-15E. Piloci samolotów bezpiecznie się katapultowali i przeżyli zestrzelenie.

Sekretarz generalny NATO Mark Rutte powiedział, że nie ma „absolutnie żadnych planów” na to, żeby Sojusz Północnoatlantycki zaangażował się w atak na Iran.

Według izraelskiego ministra zdrowia wskutek działań wojennych na terenie Izraela zginęło 12 osób, a 777 osób zostało rannych. W Iranie, według Czerwonego Półksiężyca, zginęło 787 osób, z czego 165 to ofiary sobotniego ataku na szkołę w Minabie.

3 marca

Armia izraelska wkroczyła do południowego Libanu, aby – jak określił rzecznik Sił Obronnych Izraela ppłk Nadaw Szoszani – „zapobiec atakom przeciwko ludności cywilnej i bardzo ważnym strategicznie punktom”. Według izraelskiego ministra obrony Jisra’ela Kaca dokonano tego w celu „ochrony przygranicznych miejscowości, które są ostrzeliwane przez Hezbollah”.

Również tego dnia Siły Obronne Izraela kontynuowały intensywne ataki na cele w Iranie. Wśród zaatakowanych celów znalazły się radary i innego rodzaju urządzenia wykrywcze, wyrzutnie rakiet ziemia–powietrze, wyrzutnie rakiet ziemia–ziemia i powiązana z nimi infrastruktura, centra dowodzenia i kontroli, strategiczne bazy wojskowe w Teheranie oraz obiekty wykorzystywane do mechanizmów represji i egzekwowania prawa przez irański reżim. IDF zaatakowały także przy użyciu lotnictwa położony w stolicy Iranu kompleks irańskich przywódców, najważniejszą z siedzib irańskiego reżimu, i budynek Irańskiej Instytucji Nadawczej. Oprócz celów w Teheranie przeprowadzono również ataki w rejonie Isfahanu, w Parchin, w Kermanie oraz na bazę irańskiej marynarki wojennej w Buszehr. Dodatkowo wojsko amerykańskie zniszczyło 11 irańskich statków. Według różnych doniesień, Izrael i Stany Zjednoczone zaatakowały irańskie siły graniczne wzdłuż granicy iracko-irańskiej, a oceny zawarte w tych doniesieniach wskazywały, że celem było umożliwienie siłom kurdyjskim w północnym Iraku wkroczenia do Iranu i podjęcia działań przeciwko reżimowi. W godzinach popołudniowych 3 marca Siły Powietrzne Izraela dokonały ataku na zebranie Zgromadzenia Ekspertów w Kom, gdy wybierano nowego Najwyższego Przywódcę Iranu.

4 marca

W pobliżu Cejlonu, około 75 kilometrów na południe od portu Galle na Sri Lance amerykański okręt podwodny zaatakował torpedami irańską fregatę IRINS Dena, zatapiając ją. Zginęło co najmniej 87 członków załogi irańskiej jednostki.

5 marca

Irańskie drony wleciały na teren azerbejdżańskiej Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej, rozbijając się m.in. w pobliżu lotniska w Nachiczewanie; cztery osoby zostały ranne. Władze Azerbejdżanu zażądały wyjaśnień i zastrzegły sobie prawo do odwetu.

7 marca

Prezydent Masud Pezeszkian oświadczył, że Iran nie będzie atakował krajów sąsiednich, jeśli z terenów tych państw nie będzie dochodziło do ataków na Iran.

Reakcje

Iran

Rząd

Prezydent Iranu Masud Pezeszkian wydał 1 marca oświadczenie mówiące, że zabójstwo Alego Chameneiego jest „deklaracją wojny przeciwko muzułmanom” oraz że Iran uważa zemstę za to zabójstwo jako swój obowiązek.

Społeczne

Flaga Iranu w latach 1964–1980 z wizerunkiem lwa i słońca, używana często przez irańską opozycję, także podczas protestów w Iranie

Po ataku w wielu miastach zapanowała panika ze strachu przed dalszymi nalotami, a część mieszkańców ewakuowała się ze stolicy. Tysiące prorządowych Irańczyków zebrało się na placach w Teheranie i innych miastach Iranu, by opłakiwać śmierć ajatollaha i demonstrować pod antyamerykańskimi hasłami.

Z kolei opozycjoniści zaczęli wychodzić na ulice, ciesząc się z ataku, zwłaszcza gdy zaczęły spływać informacje o śmierci Najwyższego Przywódcy Iranu Alego Chamenei w ataku oraz gdy zostały one potwierdzone przez irańskie media. Celebrowała także irańska diaspora. W wielu miastach świata Irańczycy celebrowali machając flagami Iranu z wizerunkiem lwa i słońca. Cyrus Reza Pahlawi, syn obalonego w 1979 roku szacha Iranu nazwał atak „interwencją humanitarną”, prosząc wojska amerykańskie o zachowanie „wszelkiej możliwej ostrożności, by ocalić życie cywilów”.

Partia Tude, pomimo zdecydowanie opozycyjnego stanowiska względem islamskich władz Iranu, potępiła „atak przestępczego rządu Izraela i imperializmu USA”, wskazując, że „zniszczenie Iranu nie jest sposobem na uwolnienie się od obecnego reżimu”.

Międzynarodowe

• ONZ: Rada Bezpieczeństwa ONZ zwołała nadzwyczajne posiedzenie w sprawie eskalacji na Bliskim Wschodzie. Sekretarz generalny ONZ António Guterres wezwał do natychmiastowego wstrzymania działań zbrojnych.
• Chiny: MSZ ChRL wydało komunikat, w którym wezwało do natychmiastowego zaprzestania działań zbrojnych oraz poszanowania suwerenności Iranu.
• Hiszpania: premier Pedro Sánchez oświadczył 28 lutego, że jego kraj „odrzuca jednostronną akcję militarną” przeciwko Iranowi.
• Rosja: Rosja wezwała Izrael i Stany Zjednoczone, aby zaprzestały agresji wobec Iranu i powróciły do politycznego i dyplomatycznego rozwiązania sytuacji.
• Turcja: prezydent Recep Tayyip Erdoğan oświadczył, że atak Stanów Zjednoczonych i Izraela na Iran narusza suwerenność tego kraju i zapowiedział „wzmocnienie działań dyplomatycznych” w celu zakończenia konfliktu.
• Watykan: papież Leon XIV zaapelował do narodów o powstrzymanie „spirali przemocy” głosząc, że wojna może prowadzić do „tragedii o ogromnych rozmiarach”

Zobacz też

• wojna Izraela z Hamasem
• wojna izraelsko-irańska
• protesty w Iranie