Atiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Atiu
Ilustracja
Zdjęcie satelitarne wyspy
Państwo

 Nowa Zelandia

Terytorium stowarzyszone

 Wyspy Cooka

Akwen

Ocean Spokojny

Archipelag

Południowe Wyspy Cooka

Powierzchnia

26,9 km²

Populacja (2016)
• liczba ludności
• gęstość


434
16,13 os./km²

Położenie na mapie Wysp Cooka
Mapa konturowa Wysp Cooka, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Atiu”
Położenie na mapie Oceanii
Mapa konturowa Oceanii, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Atiu”
Ziemia19°59′S 158°07′W/-19,983333 -158,116667
Mapa wyspy

Atiu (tradycyjna nazwa Enuamanu) – wyspa wchodząca w skład Południowych Wysp Cooka, należąca administracyjnie do terytorium zależnego Nowej ZelandiiWyspy Cooka. Wyspa stanowi jednocześnie jednostkę administracyjną o takiej samej nazwie.

Wyspa ma powierzchnię 26,9 km², a zamieszkana jest przez 434 mieszkańców (dane na 2016). Wyspa jest wyniesionym atolem – dawną rafę stanowi ciągnący się wzdłuż wybrzeża wał o wysokości ok. 20 m, za którym znajduje się podmokła niecka (dawna laguna); wewnątrz niej znajdują się wzgórza, których wysokość wynosi do 70 m (jest to dawny rdzeń wulkanu, wokół którego narósł atol). W północnej części wyspy znajduje się lotnisko.

Wyspa została podzielona administracyjnie na 5 wsi: Teenui, Mapumai, Ngatiaruę, Areorę i Tengatangi. Wszystkie wioski sąsiadują ze sobą w centralnej części wyspy.

Wyspa została odkryta w 1777 przez Jamesa Cooka, a od 1888 wraz z innymi wyspami archipelagu stanowi protektorat brytyjski, zwany od 1891 Cook Islands Federation. W 1901 atol wraz z całymi Wyspami Cooka został przekazany Nowej Zelandii.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Liczba ludności zamieszkującej wyspę Atiu[1]:

1971 1976 1981 1986 1996 2001 2006 2011 2016
1455 1312 1225 957 956 623 570 480 434

Od połowy XX wieku, pomimo wysokiego przyrostu naturalnego, liczba ludności wyspy spada. Głównym powodem takiego stanu rzeczy jest emigracja zarobkowa na największą i najludniejszą spośród Wysp Cooka Rarotongę oraz do Nowej Zelandii[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cook Islands 2016 Census Main Report, Ministry of Finance and Economic Management, s. 16 [dostęp 2021-11-26].
  2. Wiesław Maik, Australia, Oceania, Antarktyda, wyd. 1, Poznań: Wydawn. Kurpisz, 1998, s. 191, ISBN 83-87621-02-1, OCLC 42656234 [dostęp 2021-11-28].
  3. Tadeusz Olszewski, Geografia ekonomiczna Australii i Oceanii, wyd. 2 uaktualnione, Warszawa: Państwowe Wydaw. Ekonomiczne, 1988, s. 343, ISBN 83-208-0536-8, OCLC 749373056 [dostęp 2021-11-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]