August Biskupski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
August Biskupski
pułkownik lekarz pułkownik lekarz
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1878
Żytynek
Data i miejsce śmierci 1940
Katyń
Przebieg służby
Lata służby do 1930
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego Wojsko Polskie
Jednostki Szpital Rejonowy w Bydgoszczy
Szpital Okręgowy Nr I w Warszawie
Stanowiska komendant szpitala rejonowego
zastępca komendanta szpitala okręgowego
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Późniejsza praca Junackie Hufce Pracy

August Biskupski (ur. 28 sierpnia 1878 w Żytynku, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – doktor nauk medycznych, pułkownik lekarz Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj]

August Biskupski urodził się 28 sierpnia 1878 w Żytynku, na terytorium ówczesnej guberni wołyńskiej, w rodzinie Wiktora i Marii ze Sławoszewskich. W 1899 uzyskał dyplom lekarski. Uczestnik wojny rosyjsko-japońskiej, I wojny światowej i wojny z bolszewikami. Służył kolejno w: Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie (1919), Szpitalu Okręgowym w Grodnie na stanowisku starszego ordynatora, Szpitalu Okręgowym w Grudziądzu[1], Szpitalu Rejonowym w Bydgoszczy na stanowisku komendanta (1921)[2], Szpitalu Okręgowym Nr I w Warszawie na stanowisku zastępcy komendanta (1925). 6 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, „w Korpusie Lekarskim, w grupie byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej”. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 26. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. 1 grudnia 1924 został awansowany na pułkownika ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 1. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy[3]. Pełniąc służbę w Bydgoszczy pozostawał na ewidencji 8 Batalionu Sanitarnego, a po przeniesieniu do Warszawy - 1 Batalionu Sanitarnego[4]. Z dniem 31 stycznia 1930 został przeniesiony ze Szkoły Podchorążych Sanitarnych w stan spoczynku[5].

W 1936 mieszkał w Warszawie przy ulicy Okrężnej 58 i praktykował, jako lekarz specjalista chirurg Obwodu Leczniczego Nr 3[6]. Ostatnio pracował w Ministerstwie Spraw Wojskowych, jako lekarz Junackich Hufców Pracy. Był żonaty, miał syna Augusta.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 dostał się do sowieckiej niewoli. Przebywał w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.

Postanowieniem nr 112-48-07 Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 został awansowany pośmiertnie do stopnia generała brygady[7]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości "Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów".

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 423, 558. Pełniąc służbę w Szpitalu Okręgowym w Grudziądzu pozostawał na ewidencji Kompanii Zapasowej Sanitarnej Nr I.
  2. Rocznik oficerski 1923, s. 1168, 1186, 1198.
  3. Rocznik oficerski 1924, s. 1003, 1017, 1079.
  4. Rocznik oficerski 1928, s. 709, 724.
  5. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 20 z 23 grudnia 1929 r., s. 411.
  6. Stanisław Konopka, Rocznik Lekarski ..., s. 1207, 1243.
  7. M.P. z 2007 r. Nr 85, poz. 885

Bibliografia[edytuj]

  • Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych.
  • Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932.
  • Rocznik oficerski rezerw 1934.
  • Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego M.S.Wojsk. Nr 37 z 24 września 1921 r.
  • Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, opracowanie zespołowe pod kierunkiem Marka Tarczyńskiego, Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, Warszawa 2000, ​ISBN 83-905590-7-2​.
  • Stanisław Konopka, Rocznik Lekarski Rzeczypospolitej Polskiej na 1936 rok, Biuro Propagandy Polskiej Medycyny przy Naczelnej Izbie Lekarskiej, Warszawa 1936.