August Heisenberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

August Heisenberg (ur. 13 listopada 1869 w Osnabrück, zm. 22 listopada 1930 w Monachium) – niemiecki historyk, bizantynolog.

Życiorys[edytuj]

Studiował filologię klasyczną na uniwersytetach w Marburgu, Lipsku i Monachium. W 1901 roku habilitował się na Uniwersytecie Uniwersytet Juliusza i Maksymiliana w Würzburgu i wykładał tam od 1908.

W 1910, po śmierci Karla Krumbachera, został profesorem bizantynologii w Monachium. Zajmował się historią ogólną, a także historią sztuki, ale bizantynologii przysłużył się przez nowe krytyczne wydania autorów bizantyńskich i przygotowane do nich komentarze.

Był ojcem fizyka Wernera Heisenberga oraz chemika Erwina Heisenberga.

Wybrane prace[edytuj]

  • Zu den armenisch-byzantinischen Beziehungen am Anfang des 13. Jahrhunderts, München 1929.
  • Byzantinische Papyri in der K. Hof- u. Staatsbibliothek zu München, Leipzig 1914.
  • Ikonographische Studien, München 1922.
  • Ungarn und Byzanz, München 1929.
  • Quellen und Studien zum spatbyzantinischen Geschichte, London 1973.
  • Studien zur Tektojeschichte des Georgio Akropolites, Landau 1894

Bibliografia[edytuj]