Australopithecus bahrelghazali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Australopithecus bahrelghazali
Brunet et al., 1995
Okres istnienia: 3,5–3 mln lat temu
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Rząd

naczelne

Rodzina

człowiekowate

Podrodzina

Homininae

Rodzaj

Australopithecus

Gatunek

Australopithecus bahrelghazali

Zasięg występowania
Mapa występowania
Miejsce odkrycia

Australopithecus bahrelghazali (Praeanthropus bahrelghazali[1]) – wymarły hominid odkryty w 1993 roku przez Michela Bruneta, w starym korycie rzeki Bahr el Ghazal w Czadzie, ok. 2,5 tysiąca km na zachód od wschodnioafrykańskich Wielkich Rowów.

Jak na razie jest to jedyny gatunek australopiteka znaleziony tak daleko na zachód. Według rosnącej ciągle liczby paleoantropologów, którzy przyznają, że jest to samodzielny gatunek, Australopithecus bahrelghazali żył w okresie 3 – 3,5 mln lat temu. Odkryty przez Bruneta osobnik został nazwany Abel.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cela-Conde, C.J.; Ayala, F.J. 2003: Genera of the human lineage. PNAS, 100(13): 7684-7689.