Automatyczna stacja meteorologiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Automatyczna stacja meteo)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Automatyczna stacja meteorologiczna (AWS, ang. Automatic weather station) – urządzenie, które na odpowiedni sygnał lub według ustalonego programu samoczynnie wykonuje pomiary określonych elementów meteorologicznych (temperatury, ciśnienia, wilgotności, kierunku i prędkości wiatru itp.). Wyniki tych pomiarów są przekazywane wydzielonymi środkami łączności do komórek służby meteorologicznej. Celem tworzenia takich stacji jest oszczędność i pomiary w obszarach niedostępnych na co dzień. Typowa stacja składa się z zamontowanej na maszcie klatki odpornej na działanie czynników atmosferycznych, pamięci, akumulatora, czujników meteorologicznych, panelu słonecznego z turbiną wiatrową i urządzenia telemetrycznego (opcjonalnie).

Konfiguracja elementów może być zróżnicowana w zależności od przeznaczenia systemu. System może przesyłać dane poprzez satelitę lub sieć telekomunikacyjną, dane mogą też być zapisywane i przechowywane. W przeszłości omawiane urządzenia były budowane w miejscach, gdzie zapewniona była łączność i elektryczność. Obecnie baterie słoneczne, turbina i technologia GSM pozwalają uniezależnić bezprzewodowe stacje od sieci kablowych.

Sensory[edytuj | edytuj kod]

Większość automatycznych stacji posiada:

Niektóre są wyposażone w:

W przeciwieństwie do tradycyjnych stacji, stacje automatyczne nie raportują rodzajów i ilości chmur. Również pomiary opadów, zwłaszcza śniegu, są trudne ponieważ czujnik/licznik musi się opróżnić między pomiarami. Przy obserwacjach aktualnego stanu pogody, zjawiska takie jak mgła, mogą być trudne do przewidzenia. Zamiana tradycyjnych stacji na stacje automatyczne jest jedną z głównych w systemach zapisu informacji o klimacie[1].

Zapis danych[edytuj | edytuj kod]

Sercem automatycznej stacji pogodowej jest pamięć, w której zapisywane są dane.

Moduł do zapisu danych jest również odpowiedzialny za pomiary, obliczenia, przechowywanie danych, przetwarzanie energii z panelu słonecznego i transfer danych.

Obudowy[edytuj | edytuj kod]

Używane obudowy są wykonane ze stali nierdzewnej, włókna szklanego lub polimerów takich jak Polyman. Pierwsze są najbardziej wytrzymałe, podczas gdy ostatnie są najtańsze. Kompromisem jest wybór włókien szklanych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Begert, M., Schlegel, T., and Kirchhofer, W.: Homogeneous temperature and precipitation series of Switzerland from 1864 to 2000. Int. J. Climatol., 25, 65–80, 2005.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]