Awadhi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
अवधी
avadhī
Obszar Indie i inne
Liczba mówiących 3 miliony[1]
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
 Języki indoirańskie
  Języki indoaryjskie
   Języki indoaryjskie wschodnio-centralne
    Język awadhi
Pismo/alfabet dewanagari
Kody języka
Kod ISO 639-2 awa
Kod ISO 639-3 awa
IETF awa
Glottolog awad1243
GOST 7.75–97 авд 012
WALS awd
SIL HND
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Awadhi – język indoaryjski używany przez około 3 mln[1] osób w północnych Indiach zwłaszcza w regionie Awadh (Ajodja, ang. Oudh) w stanie Uttar Pradeś, również w stanach Bihar i Madhja Pradeś. Posługuje się nim również około pół miliona ludzi w przygranicznych rejonach Nepalu[1]. Często bywa uważany za dialekt języka hindi[2], zwłaszcza że edukacja odbywa się w standardowym hindi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Awadhi wykształcilo się ze średniowiecznego dialektu apabrańśa ardhamagadhi prawdopodobnie na początku II tysięclecia n.e.[3]

Literatura w awadhi[edytuj | edytuj kod]

Przed kodyfikacją hindi w XIX w. na bazie dialektu khari boli awadhi stanowił najważniejszy, obok bradżu, dialekt literacki szeroko pojętego tzw. obszaru językowego hindi (hindī bhāṣī kṣetr). Najsławniejszym dziełem jest wersja Ramajany Ramćaritmanas autorstwa wielkiego poety Tulsidasa, nazywana często w skrócie Tulsiramajana.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Ethnologue report for language code: awa
  2. Stasik, Danuta: Język hindi cz.1 Wydawnictwo Akademickie Dialog, Warszawa 1994/97, str. 5-6
  3. B. Tivari: Hindi bhaṣa, Ilahabad 1986, s.48