Aymoré Moreira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aymoré Moreira
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1912
Miracema
Data i miejsce śmierci 26 lipca 1998
Salvador
Wzrost 181 cm
Pozycja bramkarz
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1932–1933 America
1934–1935 SE Palmeiras
1936–1946 Botafogo
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1940  Brazylia 3 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub
1948–1949 Olaria
1950 Bangu AC
1951 São Cristóvão
1951–1952 SE Palmeiras
1952 Santos FC
1953 Portuguesa
1953 São Paulo FC
1953 Brazylia
1954–1957 SE Palmeiras
1961–1963 Brazylia
1962 São Paulo FC
1962–1966 Portuguesa
1966–1967 São Paulo FC
1967–1968 CR Flamengo
1967–1968 Brazylia
1968 Corinthians Paulista
1969–1970 Portuguesa
1970–1971 Corinthians Paulista
1972–1974 Boavista FC
1974–1975 FC Porto
1976–1977 Panathinaikos AO
1977 Botafogo
1977–1978 Cruzeiro EC
1979 Vitória
1981–1982 EC Bahia
1983 Galícia
Catuense
Taubate

Aymoré Moreira (ur. 26 kwietnia 1912 w Miracema, zm. 26 lipca 1998 w Salvador) – były brazylijski piłkarz, a po zakończeniu kariery trener. Podczas kariery występował na pozycji bramkarza.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Aymoré Moreira rozpoczął w 1932 w Americe Rio de Janeiro . W klubie z Rio de Janeiro grał do 1933. W latach 1934–1935 występował w SE Palmeiras. Z SE Palmeiras zdobył mistrzostwo stanu São Paulo – Campeonato Paulista w 1934 roku. Ostatnie 10 lat kariery spędził w Botafogo, gdzie zakończył karierę piłkarską w 1946 roku.

W reprezentacji Brazylii Aymoré Moreira zadebiutował 27 listopada 1932 w meczu przeciwko drużynie okręgu Anadarachy, wygranym przez canarinhos 7:2. Następny mecz Aymoré Moreira w barwach Brazylii rozegrał 18 lutego 1940 roku. W lutym i marcu 1940 roku Brazylia rozegrała trzy towarzyskie mecze przeciwko reprezentacji Argentyny. Były to jedyne mecze międzypaństwowe Aymoré Moreiry w barwach canarinhos.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Aymoré Moreira, tak jak jego starszy brat Zezé Moreira, został trenerem piłkarskim. Karierę trenerską zaczął w małym klubie z Rio de JaneiroOlarii w 1948. Potem były Bangu AC, São Cristóvão, aż w 1951 został trenerem SE Palmeiras.W 1952 roku zaliczył epizody w Santosie FC i Portuguesie, po czym w 1953 roku został trenerem São Paulo FC, z którym wywalczył Mistrzostwo Stanu São Paulo – Campeonato Paulista w 1953 roku.

W tym samym roku zaczął trenować reprezentację Brazylii, którą poprowadził w Copa América 1953. Mimo zajęcia drugiego miejsca został zastąpiony na tym stanowisku przez swojego brata – Zezé. Bilans jego pierwszej kadencji to: 4 zwycięstwa i 3 porażki, przy bilansie bramkowym 17:9.

Po kolejnym pobycie w SE Palmeiras (1954-1957) i po czteroletniej przerwie w pracy w latach (1957-1961), w 1961 roku po raz drugi został selekcjonerem reprezentacji Brazylii. Był to najbardziej znany i zarazem najbardziej udany okres w jego karierze trenerskiej, czego dowodem było zdobycie po raz drugi Mistrzostwa Świata przez Brazylię na Mistrzostwach Światach w Chile. Obok Złotej Nike Aymoré Moreira zdobył z canarinhos Puchar O’Higgins w 1961, Puchar Osvaldo Cruz w 1961 i 1962 oraz Puchar Roca w 1963. Ostatnim meczem podczas tej kadencji selekcjonera był wygrany 3:0 mecz przeciwko reprezentacji NRD, rozegrany 22 maja 1963 w Berlinie Wschodnim. Na jego odejście zaważył słaby start Brazylii w Copa América 1963, gdzie zajęła dopiero czwarte miejsce. Bilans jego kadencji to: 25 zwycięstw, 4 remisy i 8 porażek, przy bilansie bramkowym 81:47.

Po rozstaniu z reprezentacją Brazylii Aymoré Moreira trenował drużyny klubowe: São Paulo FC, Portuguesę, São Paulo FC i CR Flamengo, bez wybitnych sukcesów. W latach 1967–1968 po raz trzeci i ostatni trenował drużynę canarinhos. Największym sukcesem z tego okresu był wywalczenie Pucharu Rio Branco w 1967. Ostatnim meczem w roli selekcjonera reprezentacji Brazylii był zremisowany 3:3 mecz przeciwko reprezentacji Jugosławii, rozegrany 17 grudnia 1968 w Rio de Janeiro. Bilans trzeciej kadencji Aymoré Moreiry, to: 11 zwycięstw, 4 remisy i 4 porażki, przy bilansie bramkowym 44:25. Łączny bilans jego trzech kadencji to: 40 zwycięstw, 8 remisów i 15 porażek, przy bilansie bramkowym 142:81.

Kolejnymi etapami kariery trenerskiej Aymoré Moreiry, były dwukrotnie Corinthians Paulista oraz ponownie Portuguesa, po czym zdecydował się na wyjazd do Europy. W Portugalii pracował najpierw w Boaviscie Porto (1972-1974), z którą zajął 7 i 9 miejsce w lidze portugalskiej oraz FC Porto, z którym zdobył wicemistrzostwo Portugalii w 1975 roku. Ostatnim etapem jego kariery w Europie była praca w Grecji w Panathinaikosie, gdzie został zastąpiony przez Kazimerza Górskiego. Po powrocie do Brazylii pracował w Botafogo, Cruzeiro EC, Vitória, EC Bahia, z którą zdobył dwukrotnie mistrzostwo Stanu Bahia – Campeonato Baiano w 1981 i 1982 roku. Ostatnimi klubami w karierze trenerskiej Aymoré Moreiry były: Galícia, Catuense oraz Taubate, w którym zakończył karierę trenerską.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Miniencyklopedia Piłka Nożna nr 6 i 11-12 2004, Historia meczów reprezentacji Brazylii cz. 4 (1952–1956) i cz. 5 (1957–2004), Oficyna wydawnicza ATUT, Wrocław 2004, ISSN 1644-8189, str. 10-14, 18-20, 98-99.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]