Azotek glinu
| |||||||||||||||||||
 | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||
| niebieskobiałe kryształy[1] | |||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
AlN | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
40,99 g/mol | ||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||
Azotek glinu, AlN – nieorganiczny związek chemiczny glinu i azotu, półprzewodnik. Cechuje go wyjątkowo duża przerwa energetyczna, która wynosi 6,2 eV, co ma potencjalne zastosowanie w optoelektronice dalekiego ultrafioletu.
Otrzymywanie
[edytuj | edytuj kod]Azotek glinu może być otrzymany w laboratorium poprzez ogrzanie sproszkowanego glinu w atmosferze azotu:
2Al + N2 → 2AlN
Na skalę przemysłową otrzymywany jest poprzez ogrzanie rudy glinu, jak na przykład boksyt, wraz z węglem w strumieniu azotu[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 Physical Constants of Inorganic Compounds, [w:] CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 4-45, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
- ↑ Azotek glinu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 4 kwietnia 2025, numer katalogowy: 241903 [dostęp 2026-05-25].
- ↑ Aluminum Nitride, [w:] Pradyot Patnaik, Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, s. 10, ISBN 0-07-049439-8 (ang.).