Bénédict Morel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bénédict Augustin Morel

Bénédict Augustin Morel (ur. 22 listopada 1809 w Wiedniu, zm. 30 marca 1873 w Saint-Yon) – francuski lekarz psychiatra.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w Wiedniu z francuskich rodziców. Wskutek wojny austriacko-francuskiej został porzucony przez swoich rodziców, opuścił Austrię z luksemburskim opatem Dupont i jego służącą Marianne, którzy go wychowali. W Paryżu studiował medycynę, tytuł doktora medycyny otrzymał w 1839. Następnie został asystentem Jeana-Pierre′a Falreta w szpitalu Salpêtrière.

Dorobek naukowy[edytuj]

Morel był twórcą teorii o dziedzicznym zwyrodnieniu psychicznym (degeneracji psychicznej) jako przyczynie chorób umysłowych. W pierwszym tomie Études cliniques (1852) wprowadził do medycyny termin démence précoce, przyjęty później przez Emila Kraepelina na określenie opisanej przez niego grupy psychoz. Koncepcja Kraepelina poza nazwą nie ma związków z opisem Morela i wydaje się, że Kraepelin nie znał jego prac[1].

Wybrane prace[edytuj]

Przypisy

  1. Berrios G.E., Luque R., Villagran J.M.. Schizophrenia: a conceptual history. „International Journal of Psychology and Psychological Therapy”, s. 111–140, 2003. 

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]