Bóbrka (Ukraina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bóbrka
Ilustracja
Kościół św. Mikołaja z pocz. XVII wieku
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód lwowski
Burmistrz Roman Hrynus
Powierzchnia 5,14 km²
Wysokość 298 m n.p.m.
Populacja (2004)
• liczba ludności
• gęstość

3781
736 os./km²
Nr kierunkowy +380 3263
Kod pocztowy 81220
Tablice rejestracyjne (UA) BC
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Bóbrka
Bóbrka
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Bóbrka
Bóbrka
Ziemia49°38′N 24°17′E/49,633333 24,283333
Portal Portal Ukraina

Bóbrka (ukr. Бібрка) – miasto na Ukrainie, na Podolu, nad Ługiem, w obwodzie lwowskim, w rejonie przemyślańskim. Bóbrka leży ok. 20 km na zachód od Przemyślan i ok. 30 km na południowy wschód od Lwowa. Przez miasto przebiega ukraińska droga krajowa N09.

Historia[edytuj]

Miasto w latach 1498, 1518, 1539 było zwalniane z obciążeń podatkowych z powodu zniszczeń. W 1623 roku miasto spalili Tatarzy. W 1649 roku miasto i kościół zniszczyli kozacy Chmielnickiego. Do 1772 w Rzeczypospolitej, w latach 1772-1918 w Królestwie Galicji i Lodomerii. Od 1920 do 1939 roku miasto administracyjnie należało do Polskiwojewództwo lwowskie. Miejscowość była siedzibą powiatu bóbreckiego.

Po wycofywaniu się Armii Radzieckiej w 1941 roku, w znajdującym się obok sądu więzieniu znaleziono – według świadka polskiego – zwłoki 9-10 osób, zamordowanych przez NKWD. Zwłoki miały być popalone kwasem solnym w celu uniemożliwienia identyfikacji. Niemiecki meldunek wojskowy z tej miejscowości donosił o szesnastu ofiarach narodowości ukraińskiej[1].

Znalezienie ciał ofiar NKWD wywołało pogrom ludności żydowskiej oskarżonej o wspieranie komunizmu. 2 lipca 1941 roku nacjonaliści ukraińscy zabili kilkudziesięciu Żydów[2].

Podczas okupacji niemieckiej w Bóbrce funkcjonowało getto dla Żydów, zlikwidowane 13 kwietnia 1943 roku. Sipo ze Lwowa przy współpracy niemieckiej żandarmerii i ukraińskiej policji rozstrzelało 1070 Żydów z Bóbrki k. wsi Wołowe[2].

 Osobny artykuł: Getto w Bóbrce.

Od stycznia 1944 roku do połowy 1945 roku, to jest do wysiedlenia Polaków na tzw. Ziemie Odzyskane, miasto było miejscem schronienia polskiej ludności przez napadami UPA. Liczba uchodźców przekraczała niekiedy liczbę stałych mieszkańców Bóbrki. W lipcu 1944 roku nacjonaliści ukraińscy zamordowali w Bóbrce 25 Polaków[3].

Zabytki[edytuj]

  • Kościół św. Mikołaja - zbudowany w XVII wieku z elementami postgotyku[4]. Kościół powstał po 1600 roku, ponieważ ówcześnie istniejący opisano jako drewniany. W 1722 roku opisano kościół jako obronny. W 1914 roku rozpoczęto prace remontowe, które przerwano z powodu wybuchu wojny. W 1922 roku kościół konsekrował biskup Bolesław Twardowski. Kościół został zamknięty w 1962 roku i przerobiony na szkołę. Ponowne poświęcenie nastąpiło w 1989 roku.

Ludzie związani z miastem[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Bóbrką (Ukraina).

Honorowe obywatele[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Aleksander Szumański, Bez trumien i krzyży, z ludobójstwem w tle.
  2. a b Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ​ISBN 978-5-8243-1296-6​, s. 90.
  3. Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Krzysztof Bulzacki, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939-1947, Wrocław 2006, ​ISBN 83-85865-17-9​, s. 13
  4. Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, Tom 11, Kraków 2003
  5. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1889. Lwów: drukarnia Wł. Łozińskiego, 1889, s. 34.

Linki zewnętrzne[edytuj]