Bücker Bü 181

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bücker Bü 181 Bestmann
Bücker Bü 181 Bestmann
Bücker Bü 181 Bestmann
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Bücker Flugzeugbau
Typ samolot sportowy, szkolno-treningowy, łącznikowy
Konstrukcja dolnopłat o konstrukcji mieszanej, podwozie klasyczne – stałe
Załoga 2
Historia
Data oblotu 29 czerwca 1939
Lata produkcji 1942-1954
(po 1945 w Czechosłowacji i Egipcie
Dane techniczne
Napęd 1 silnik rzędowy Hirth HM-504
Moc 100 KM (74 kW)
Wymiary
Rozpiętość 10,60 m
Długość 7,85 m
Wysokość 7,85 m
Powierzchnia nośna 13,50 m²
Masa
Własna 475 kg
Startowa 800 kg
Osiągi
Prędkość maks. 210 km/h
Prędkość przelotowa 180 km/h
Prędkość wznoszenia 3,4 m/s
Pułap 4600 m
Zasięg 1000 km
Długotrwałość lotu 4 godz.
Dane operacyjne
Użytkownicy
Czechosłowacja, Niemcy, Polska, Szwecja, Szwajcaria, Egipt

Bücker Bü 181 Bestmannniemiecki samolot sportowy, szkolno-treningowy i łącznikowy z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Samolot Bücker Bü 181 Bestmann został skonstruowany w zakładach lotniczych Bücker Flugzeugbau, które specjalizowały się w budowie samolotów sportowych, i był następcą wcześniejszych konstrukcji: Bücker Bü 131 Jungmann i Bücker Bü 133 Jungmeister.

Pierwszy prototyp samolotu powstał w 1939 roku; oblot miał miejsce 29 czerwca 1939 roku. Do produkcji seryjnej samolot Bücker Bü 181 Bestmann został skierowany w 1942 r. i był produkowany w Niemczech do 1945 r. Po zakończeniu II wojny światowej był produkowany w Egipcie oraz Czechosłowacji. W Czechosłowacji nosił oznaczenie Zlín Z-281 i Zlín Z-381 (oznaczenie wojskowe C-106). Jego produkcja trwała aż do 1954 r.

Użycie w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Samolot Bücker Bü 181 Bestmann był używany w Luftwaffe jako samolot szkolno-treningowy oraz łącznikowy.

Pod koniec wojny w 1945 r. kilkanaście samolotów tego typu zostało uzbrojonych w 4 pancerzownice Panzerfaust, które umieszczono na górnej i dolnej części płatów, poza płaszczyzną obrotu śmigła. Z tak uzbrojonych samolotów zorganizowano jednostkę lotniczą o nazwie 3. PzJgST, którą użyto w ramach Volkssturmu do walki z czołgami[1].

Samoloty tego typu używane były także w lotnictwie szwedzkim i szwajcarskim.

Jeden samolot tego typu używało także dowództwo polskiego 131 Skrzydła Myśliwskiego w okresie wiosna – lato 1945 roku na terenie Belgii i Niemiec. Samolot zdobyty na lotnisku Luftwaffe w Fumcimino (Włochy), został wyremontowany przez mechaników 663. Dywizjonu, gdzie był używany jako samolot do lotów służbowych w latach 1945-1946. Po II wojnie światowej używano ich także w lotnictwie cywilnym w polskich aeroklubach (m.in. Aeroklub Warszawski, Aeroklub Śląski)[2].

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot Bücker Bü 181 Bestmann był jednosilnikowym dolnopłatem o konstrukcji mieszanej. Podwozie klasyczne – stałe, z kółkiem ogonowym. Kabina załogi zakryta z dwoma miejscami umieszczonymi obok siebie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Richard J. Smith, Antony L. Kay: German Aircraft of the Second World War. Wyd. III. London: Putnam and Company Ltd., 1978, s. 94-96. ISBN 0-370-00024-2.
  2. Andrzej Morgała: Polskie samoloty wojskowe 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1976, s. 728-729.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bohdan Arct: Samoloty świata. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1959.
  • Andrzej Morgała. Samoloty zdobyczne w lotnictwie polskim po 1945 roku. „Lotnictwo z szachownicą”. 3/2007 (23), s. 32-41, 2007. Warszawa: Wydawnictwo Sanko. ISSN 1643-5702.