Bąków (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Bąków w innych znaczeniach tej nazwy.
Artykuł 49°54′11″N 18°44′12″E
- błąd 39 m
WD 49°53'53"N, 18°43'58"E, 49°53'36.31"N, 18°42'53.82"E
- błąd 39 m
Odległość 653 m
Bąków
wieś
Ilustracja
Ewangelicki Dom Modlitwy
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat cieszyński
Gmina Strumień
Liczba ludności (2010) 1477
Strefa numeracyjna 33
Kod pocztowy 43-246[1]
Tablice rejestracyjne SCI
SIMC 0068021
Położenie na mapie gminy Strumień
Mapa konturowa gminy Strumień, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Bąków”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Bąków”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Bąków”
Położenie na mapie powiatu cieszyńskiego
Mapa konturowa powiatu cieszyńskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Bąków”
Ziemia49°54′11″N 18°44′12″E/49,903056 18,736667
Nieoficjalny herb wsi Bąków

Bąków (czes. Bonkov, niem. Bonkau) – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Strumień.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie bielskim.

Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego, geograficznie zaś leży w regionie Dolina Górnej Wisły, będącej częścią Kotliny Oświęcimskiej[2]. Powierzchnia sołectwa wynosi 591 ha[3], a liczba ludności 1477, co daje gęstość zaludnienia równą 249,9 os./km².

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Bąków[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0068038 Dwór część wsi
0068044 Łęg część wsi
0068050 Nowy Świat część wsi
0068067 Rychułd część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy Rychułd wzmiankowano w 1416[6], zaś Bąków w 1536[7]. W 1552 Bąków został podarowany przez księcia Wacława III Adama Piotrowi Czelo z Czechowic na Małych Kończycach[7]. W posiadaniu tej rodziny zarówno Bąków, jak i Rychułd były jeszcze na początku XVII w., lecz w 1619 przeszły w posiadanie Bludowskich poprzez małżeństwo Fryderyka Bludowskiego z Katarzyną Czelo. Dobra te w 1737 Gottlieba Agnet, ich prawnuczka, sprzedała Christianowi Kalischowi[8].

W XIX w. Bąków i Rychułd zyskały wspólnego wójta i urząd gminny Bąków – Rychułd, co trwało do 1945[9].

Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 49 budynkach w Bąkowie (w tym 20 w Rychułdzie) na obszarze 523 hektarów mieszkało 403 osób (w tym 180 w Rychułdzie), co dawało gęstość zaludnienia równą 77,1 os./km². z tego 162 (40,2%) mieszkańców było katolikami (115, 51,6% w Bąkowie a 47, 26,1% w Rychułdzie), 235 (58,3%) ewangelikami (108, 48,4% w Bąkowie a 127, 70,6% w Rychułdzie) a 6 (3,3%) wyznawcami judaizmu (wszyscy w Rychułdzie), 379 (94%) było polsko- a 9 (2,2%) niemieckojęzycznymi (w tym 8 w Rychułdzie)[10]. Do 1910 liczba mieszkańców wzrosła do 428 (251 w Bąkowie, a 177 w Rychułdzie), z czego 417 zameldowanych było na stałe. Ze względu na używany język potoczny 46 (11%, 40 z nich w Rychułdzie) osób było niemiecko- a 371 (88,97%) polskojęzycznymi. Podział według religii kształtował się następująco: 205 (47,9%, w tym 135 w Bąkowie i 70 w Rychułdzie) katolików, 214 (50%, w tym 116 w Bąkowie i 98 w Rychułdzie) ewangelików i 9 (2,1%, wszyscy w Rychułdzie) wyznawców judaizmu[11].

Po zakończeniu I wojny światowej tereny, na których leży miejscowość - Śląsk Cieszyński stał się punktem sporu pomiędzy Polską i Czechosłowacją. W 1918 roku na bazie Straży Obywatelskiej miejscowi Polacy utworzyli lokalny oddział Milicji Polskiej Śląska Cieszyńskiego, który podlegał organizacyjnie 13 kompanii w Strumieniu[12].

Religia[edytuj | edytuj kod]

Na terenie wsi działalność duszpasterską prowadzą następujące Kościoły:

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

  • Zespół Szkolno-Przedszkolny;
    • Przedszkole;
    • Szkoła Podstawowa.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 16 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Marcin Żerański: Śląsk Cieszyński. Od Bielska-Białej do Ostrawy. Cieszyn: Pracownia na pastwiskach, 2012, s. 85. ISBN 978-83-933109-3-7.
  3. Gmina Strumień: STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY STRUMIEŃ. W: www.strumien.bip.net.pl [on-line]. 2007. [dostęp 2010-12-07].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. GUS. Rejestr TERYT
  6. Dzieje Śląska Cieszyńskiego od zarania do czasów współczesnych pod redakcją Idziego Panica. T. II: Śląsk Cieszyński w średniowieczu (do 1528 roku). Cieszyn: Starostwo Powiatowe, 2010, s. 306. ISBN 978-83-926929-3-5.
  7. a b Dzieje Śląska Cieszyńskiego od zarania do czasów współczesnych pod redakcją Idziego Panica. T. III: Śląsk Cieszyński w początkach czasów nowożytnych (1528-1653). Cieszyn: Starostwo Powiatowe, 2011, s. 163. ISBN 978-83-926929-5-9.
  8. Janusz Spyra: Szlachecka rodzina Bludowskich z Dolnych Bludowic herbu Kozioł i zabytki sztuki z nią związane. T. 1. Cieszyn: 1997, s. 14-26, seria: Familia Silesiae. ISBN 83-88204-00-9. (pol.)
  9. O Bąkowie.
  10. Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XI. Schlesien. Wien: 1906. (niem.)
  11. Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien. Troppau: 1912. (niem.)
  12. Jerzy Szczurek 1933 ↓, s. 32-37.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Szczurek: Z wielkich dni Śląska Cieszyńskiego. O milicjach ludowych w latach 1918-1920. Cieszyn: Nakładem Grupy Związku Powstańców Śląskich w Cieszynie, 1933.