Będargowo (powiat policki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Będargowo
wieś
Ilustracja
Kościół w Będargowie; elewacja południowa
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat policki
Gmina Kołbaskowo
Liczba ludności (2011) 328
Strefa numeracyjna 91
Kod pocztowy 72-005
Tablice rejestracyjne ZPL
SIMC 0777740
Położenie na mapie gminy Kołbaskowo
Mapa konturowa gminy Kołbaskowo, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Będargowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Będargowo”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Będargowo”
Położenie na mapie powiatu polickiego
Mapa konturowa powiatu polickiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Będargowo”
Ziemia53°23′28″N 14°26′29″E/53,391111 14,441389

Będargowo (niem. Mandelkow) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Kołbaskowo, w odległości 8 km na południowy zachód od Szczecina.

W latach 1946-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa szczecińskiego.

Wieś jest sołectwem. Na terenie wsi znajduje się kościół pw. NMP Wspomożycielki Wiernych z XIII wieku.

Według danych z 1 stycznia 2011 Będargowo liczyło 328 mieszkańców[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z dokumentu księżnej Anastazji z 1220, w którym poświadcza, że darowała wieś Będargowo kościołowi św. Jakuba w Szczecinie, i że biskup kamieński Zygwin poświęcił miejsce pod ołtarz i cmentarz. Wieś pozostawała własnością kościoła do czasów reformacji. W średniowieczu wieś miała kształt owalnicy, zatarty później przez wielokrotną przebudowę układu przestrzennego. Grunty wiejskie były gospodarowane przez lenników, wśród których wielu wywodziło się z bogatych rodzin mieszczańskich. Pod koniec XV w. dochody ze wsi czerpała także żona ks. Bogusława X Anna Jagiellonka. W XVII w. wieś została zniszczona, a jej pełna odbudowa jako wsi chłopskiej datuje się od XIX w. W 1833 r. w Będargowie znajdowało się 14 pełnych gospodarstw chłopskich i 4 gospodarstwa osadnicze, a ponadto karczma i kuźnia. W 1862 r. we wsi w 57 rodzinach było 342 mieszkańców, gospodarowano na 3277 morgach ziemi. We wsi hodowano 50 koni, 150 sztuk bydła, 750 owiec i 110 świń. W 1925 r. Bedargowo liczyło 366, w 1933 r. 318, a w 1939 r. 325 mieszkańców[2].

Transport[edytuj | edytuj kod]

Przez wieś biegnie trasa autobusowa komunikacji miejskiej zapewniająca wygodne połączenie z pobliskim Szczecinem:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Będargowo w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2019-11-22] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. Deutsche Verwaltungsgeschichte Pommern, Kreis Randow

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Szczecina. T. Suplement 1. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2003, s. 35-36. ISBN 83-7241-272-3. (pol.)
  • H. Berghaus: Landbuch des Herzogtums Pommern - Schilderung der Zustände dieser Lande in der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts (Anklam 1862–1868, 13 Bände) Teil II: Landbuch des Herzogtums Stettin, von Kammin und Hinterpommern. T. Band 2: Randowscher Kreis und Allgemeines über die Kreise auf dem linken Oder-Ufer. Anklam: 1865, s. 1806-1809. (niem.), online http://books.google.de/books?id=u9QAAAAAcAAJ&pg=PA1#PPA1806
  • Ludwig Wilhelm Brüggemann: Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preuβischen Herzogthums Vor- und Hinter-Pommern: Welcher auβer der allgemeinen Einleitung die Beschreibung des Preuβischen Vorpommern enthält. T. 1. Stettin: Effenbart, 1779, s. 197. (niem.), online http://books.google.com/books?id=kQk_AAAAcAAJ&pg=PA197&#v=onepage&q&f=false

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]