Będargowo (powiat policki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Będargowo
wieś
Ilustracja
Kościół w Będargowie; elewacja południowa
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat policki
Gmina Kołbaskowo
Liczba ludności (2011) 328
Strefa numeracyjna 91
Kod pocztowy 72-005
Tablice rejestracyjne ZPL
SIMC 0777740
Położenie na mapie gminy Kołbaskowo
Mapa lokalizacyjna gminy Kołbaskowo
Będargowo
Będargowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Będargowo
Będargowo
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Będargowo
Będargowo
Położenie na mapie powiatu polickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu polickiego
Będargowo
Będargowo
Ziemia53°23′28″N 14°26′29″E/53,391111 14,441389

Będargowo (niem. Mandelkow) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Kołbaskowo, w odległości 8 km na południowy zachód od Szczecina.

W latach 1946-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa szczecińskiego.

Wieś jest sołectwem. Na terenie wsi znajduje się kościół pw. NMP Wspomożycielki Wiernych z XIII wieku.

Według danych z 1 stycznia 2011 Będargowo liczyło 328 mieszkańców[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z dokumentu księżnej Anastazji z 1220, w którym poświadcza, że darowała wieś Będargowo kościołowi św. Jakuba w Szczecinie, i że biskup kamieński Zygwin poświęcił miejsce pod ołtarz i cmentarz. Wieś pozostawała własnością kościoła do czasów reformacji. W średniowieczu wieś miała kształt owalnicy, zatarty później przez wielokrotną przebudowę układu przestrzennego. Grunty wiejskie były gospodarowane przez lenników, wśród których wielu wywodziło się z bogatych rodzin mieszczańskich. Pod koniec XV w. dochody ze wsi czerpała także żona ks. Bogusława X Anna Jagiellonka. W XVII w. wieś została zniszczona, a jej pełna odbudowa jako wsi chłopskiej datuje się od XIX w. W 1833 r. w Będargowie znajdowało się 14 pełnych gospodarstw chłopskich i 4 gospodarstwa osadnicze, a ponadto karczma i kuźnia. W 1862 r. we wsi w 57 rodzinach było 342 mieszkańców, gospodarowano na 3277 morgach ziemi. We wsi hodowano 50 koni, 150 sztuk bydła, 750 owiec i 110 świń. W 1925 r. Bedargowo liczyło 366, w 1933 r. 318, a w 1939 r. 325 mieszkańców[2].

Transport[edytuj | edytuj kod]

Przez wieś biegnie trasa autobusowa komunikacji miejskiej zapewniająca wygodne połączenie z pobliskim Szczecinem:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Szczecina. T. Suplement 1. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2003, s. 35-36. ISBN 83-7241-272-3. (pol.)
  • H. Berghaus: Landbuch des Herzogtums Pommern - Schilderung der Zustände dieser Lande in der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts (Anklam 1862–1868, 13 Bände) Teil II: Landbuch des Herzogtums Stettin, von Kammin und Hinterpommern. T. Band 2: Randowscher Kreis und Allgemeines über die Kreise auf dem linken Oder-Ufer. Anklam: 1865, s. 1806-1809. (niem.), online http://books.google.de/books?id=u9QAAAAAcAAJ&pg=PA1#PPA1806
  • Ludwig Wilhelm Brüggemann: Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preuβischen Herzogthums Vor- und Hinter-Pommern: Welcher auβer der allgemeinen Einleitung die Beschreibung des Preuβischen Vorpommern enthält. T. 1. Stettin: Effenbart, 1779, s. 197. (niem.), online http://books.google.com/books?id=kQk_AAAAcAAJ&pg=PA197&#v=onepage&q&f=false

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]