Błąd leksykalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Błąd leksykalny – pojęcie z zakresu normatywistyki językowej, oznaczające niezamierzone użycie wyrazu w niewłaściwym znaczeniu, zniekształcenie jego formy lub użycie słabo ugruntowanego wyrazu obcego zamiast jego rodzimego odpowiednika. Błędy leksykalne klasyfikuje się zwykle jako błędy stylistyczne.

Rodzaje błędów leksykalnych[edytuj | edytuj kod]

  • malapropizmy – oparte na skojarzeniach fonetycznych (np. mylenie znaczeń adoptować i adaptować)
  • oparte na naruszeniu reguł słowotwórczych (np. brzydkość zamiast brzydota)
  • wynikające z nienormatywnego rozumienia używanych słów (np. dywagacja jako rozmyślanie)
  • zniekształcenia związków frazeologicznych (np. przeciekać między palcami zamiast przeciekać przez palce)
  • wynikające z nienormatywnej wymowy wyrazu (np. mistrz wymawiane jako [miszcz] zamiast [mistsz])

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia języka polskiego. Wrocław [etc.]: Zakład Narodowy im. Ossolińskich Wydawnictwo, 1999. ISBN 83-04-04507-9.
  • Błąd językowy. W: Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13681-2.