Błękitni Stargard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błękitni Stargard
Pełna nazwa Klub Piłkarski Błękitni Stargard
Przydomek Kolejarze
Wojownicy Pomorza
Barwy błękitno-białe
Data założenia 18 maja 1945[1]
Liga II liga
Adres ul. Ceglana 1
73-110 Stargard
Stadion Miejski
Numer KRS 0000209018
Prezes Polska Zbigniew Niemiec
Trener Polska Adam Topolski
Asystent trenera Polska Jarosław Piskorz
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Błękitni Stargardpolski klub piłkarski ze Stargardu, obecnie występujący w II lidze[1].

Historia klubu[edytuj | edytuj kod]

1945 - Pierwsze założenie klubu[edytuj | edytuj kod]

Wydawałoby się, że moment zakończenia wojny nie jest najlepszym okresem do tego, aby myśleć o rozgrywkach sportowych. A jednak.. Już w maju 1945 roku powstała w Stargardzie pierwsza drużyna piłkarska.

18 Maja 1945 roku zawiązano w Stargardzie klub sportowy. Wyjątkowy, bo pierwszy na Pomorzu Zachodnim. Klub powstał z inicjatywy lekkoatlety Tadeusza Świniarskiego. Przed wojną był on zawodnikiem poznańskiej Warty. W Stargardzie nazywano go „latającym prezesem”. Aktywnie bowiem uczestniczył z życiu sportowym i był czynnym zawodnikiem.

Pierwszy mecz drużyna piłki nożnej rozegrała z jednostką radziecką. Mecz o tyle istot, ze po zakończeniu w lokalu przy dawnej ulicy Armii Czerwonej zebrała się grupa osób, spośród których wyłoniono zarząd klubu. W zarządzie znaleźli się oprócz T. Świniarskiego jeszcze F. Głuch, S. Hoffmann i J.Cholewa.

Mecze w Stalagu

Jeszcze bez nazwy z pełnym zapałem do tworzenia sportu zarząd przystąpił do tworzenia drużyny piłkarskiej. Zawody, podczas których wyłoniono reprezentacje odbyły się 25 mają na boisku przy ulicy Łużyckiej. Musimy pamiętać jednakże o tym, że Stargard dopiero rodził się jako miasto. Oprócz niezwykle trudnych warunków bytowych, dopiero zaczynali falowo napływać tu mieszkańcy. Do 9 czerwca w mieście zameldowano zaledwie 986 osób. Ten niecały tysiąc to byli ci, którzy wszystko zaczynali tu jako pierwsi. W gronie tym byli także sportowcy. Część z nich miała wcześniejsze doświadczenia. Z obozów jenieckich, także ze Stalagu II D, który był w Stargardzie pochodzili niektórzy z pierwszych zawodników. W Stalagu zresztą także odbywały się mecze piłkarskie.

W pierwszej stargardzkiej reprezentacji wyłonionej w maju 1945 roku było kilku zawodników „Czarnych” Lwów. Piłkarze ci chcieli zachować nazwę klubu, ale ówczesna rzeczywistość podyktowała inną nazwę. W łodzi do której Stanisław Cieślak pojechał po koszulki, udało się dostać stroje w kolorze błękitnym. I tak właśnie powstała nazwa klubu „Błękitni”, która obowiązuję do dzisiaj.

Pierwszy oficjalny mecz, już po powstaniu drużyny, miał miejsce w czerwcu 1945 roku. Na boisku przy Placu Majdanek jednostka wojsk radzieckich przegrała z „Błękitnymi” 4:2. Pierwszego Pierwszego czterech goli strzelił Józef Cholewa. Po tym meczu przyszła kolej na następne.

W wyjazdowym spotkaniu podczas obchodów dożynek w Koszalinie we wrześniu, w finale turnieju „Błękitni” zremisowali z Jednostką Wojsk Polskich z Gryfic. Do najważniejszych meczów rozegranych sześćdziesiąt lat temu należało spotkanie w Koszalinie. Rozeszło się ono szerokim echem w miejscowej prasie. „Wieści” w numerze z 26 września 1945 roku pisały o meczu wygranym przez „Błękitnych” 3:1.

„Ubiegła niedziela była bezsprzecznie dniem przełomowym w naszym młodym organizującym się dopiero na Ziemiach Zachodnich sporcie. Zapoczątkowane przez piłkarzy życie sportowe naszego miasta i powiatu z pewnością ogarnie całą młodzież, rozwijając dalsze sekcje i gałęzie sportu”

„Od dłuższego już czasu przygotowaną przez niestrudzonego prezesa Świniarskiego Winiarskiego kapitana sportowego Milera, tutejsza drużyna piłki nożnej odniosła w wojewódzkim mieście Koszalinie pierwszy swój sukces, bijąc bodajże najmocniejszy zespół Pomorza zachodniego. Zwycięstwo jest tym cenniejsze, że reprezentacja naszego miasta nie wystąpiła w swym ewidentnym składzie, a grupowała się wyłącznie z K.P. „Błękitni”.

(…) Bezsprzecznie najlepszymi formacjami naszej drużyny był szybki i na wysokim poziomie technicznym stojący atak oraz „głębokie” tyły t.j. obrona (niezawodny Mikulski) i bramkarz Polkowski, któremu przy intensywnym treningu rokujemy dużą przyszłość, tym bardziej, uż jest to najmłodszy reprezentant naszego zespołu. Najpewniejszą pozycję stanowi w zespole Mikulski, spokojny, inteligentny, który imponował wykopem oraz techniką krycia i ustawiania się. Przy jego boku ambitny Miler wypadł dobrze. Musi jednak nabrać szybkości. Samatak, oprócz pięknym zagrań w pierwszej części i końcówce, stojących naprawdę na poziomie Ligi Okręgowej, wykazał się jedynie brakiem kondycji, co bezwzględnie usuniętym zostanie razjonajlą a i systematyczną zaprawą. Dobra dyspozycja strzałowa i pociągnięcia prawej strony (inż. Łozowicz, por. Konecki, Ratajczak) stwarzała raz po raz niebezpieczne sytuacje pod bramką Rozalina. Jankowski i Pechorzewski stali zawsze na wysokości zadania. Reprezentacja Koszalina mimo iż do przerwy oddała całkowicie inicjatywę w ręce Starogrodu, prowadziła grę otwartą wykazując twardość twardość ambicje..”

Niestety mecz rewanżowy, który odbył się tydzień później w Starogrodzie, zakończył się porażką „Błękitnych”

1981/1982 - Awans do II Ligi[edytuj | edytuj kod]

Zespół Błękitnych na swój pierwszy sukces czekał do 1981 roku gdzie w ówczesnej III Lidze zajęli oni 2 miejsce nieznacznie przegrywając z Gryfem Słupsk. W klubie były wielkie ambicje do tego by w pierwszym sezonie wypaść jak najlepiej. Niestety realia nie przełożyły się na wyniki.

Drużyna Błękitnych trafiła do Grupy I gdzie miała na przeciwko takich rywali jak m.in GKS Katowice, Stal Szczecin, czy Odra Opole(spadkowicza z I Ligi) . Wszystkie drużyny w tamtym czasie były zbyt mocne dla klubu ze Stargardu, jednak zdarzało się, że Błękitni potrafili zawalczyć jak równy z równym. Ostatecznie drużyna zajęła przedostatnie 15 miejsce w lidze z dorobkiem tylko 17 punktów i spadła z powrotem do III Ligi.

2001/2002 - Awans do III Ligi[edytuj | edytuj kod]

Po wielu latach panoszenia się między III a IV Ligą Piłkarską , przełom nastąpił w roku 2001.Błękitni będąc wzmocnieni kilkoma dobrymi nazwiskami bardzo poważnie postawili sobie za cel awans do III Ligi. Trener Zbigniew Kozłowski miał jedynie nadzieję, że zespół nie poczuje się zbyt pewnie i nie dadzą się pokonać ''słabszym zespołom''. Te obawy zostały szybko wymazane , gdyż klub nie zawiódł swoich kibiców i bez żadnych problemów Po rundzie jesiennej zespół miał 52 punkty z dorobkiem 15 zwycięstw , 1 remisu i 3 porażek. Trener wiedział że utrzymanie takiej formy będzie trudne, zwłaszcza że rywale wtedy nie odpuszczali. Ale klub nawet na chwile nie odpuścił z walki o jak najwyższy wynik punktowy. Tym razem z jedynie 2 porażkami(z Wybrzeżem Rewal oraz Iną Goleniów), Błękitni na spokojnie dopięli swój cel awansu do III Ligi. Błękitni zdobyli 97 punktów i wygrali grupę mając 7 punktów przewagi nad drugą Zorzą Dobrzany. Błękitni wierzyli że przyszły sezon będzie jeszcze lepszy.

2002/2003 - Awans do II Ligi[edytuj | edytuj kod]

Kolejny sezon również obfitował w duże obietnice klubu. Zarząd miał nadzieje na co najmniej środek III Ligi która była wtedy podzielona na regiony Pomorza Zachodniego, Pomorza, Wielkopolski oraz Kujaw. Klub obawiał się trochę o stan budżetu klubu, gdyż wtedy zaczynały się problemy z brakiem opłat. Jednak to trener Kozlowski nie zwracał uwagi na to i robił to co było mu postawione - ulepszał zespół. I ulepszał na tyle, że zespół według fachowców był stawiany w roli nawet kandydata do awansu, i się nie mylili. Po rundzie jesiennej, która liczyła 15 kolejek, Błękitni zrobili to co rok wcześniej, znów prowadzili w lidze , tym razem z dorobkiem 37 punktów co przekładało się na 11 zwycięstw i 4 remisy oraz na przewagi 8 pkt nad drugą Unią Tczew. Prezes klubu Mirosław Dawidowicz, zauważył, że trenerowi brakuje asystenta, który mógłby doradzić przy odpowiednim ustawieniu. Dlatego w lutym 2003 roku do Kozłowskiego dołączył Andrzej Wiśniewski. Niestety okazało się, że 2 osoby nie zawsze znaczą lepiej, gdyż zespół na samym początku głównie remisował, jednak na kwiecień zespół odzyskał dawną formę i już potem się nie dali rywalom wygrywając ligę i po raz 2 z rzędu awansując tym razem na zaplecze Ekstraklasy. Błękitni zdobyli w tamtym sezonie 66 punktów, i o 5 wyprzedzili drugą Flotę Świnoujście, a ich bilans to było 20 zwycięstw, 6 remisów oraz 4 porażki. Dla Stargardu to był przełom, jednak najgorsze miało dopiero nadejść...

2003/2004 - Nieudana przygoda z zapleczem Ekstraklasy[edytuj | edytuj kod]

Kolejny sezon był debiutanckim dla ekipy piłkarskiej ze Stargardu. Jednak w tamtym sezonie rodziły się czarne chmury nad zespołem spowodowane coraz to większym problemami finansowymi i utrzymującym się zainteresowaniem kibiców na drużynę koszykarską ''Spójni''. Na dodatek z klubu odeszli Kozłowski i Wiśniewski więc klub awaryjnie musiał szukać jakiegoś nowego trenera. Padło na Jerzego Engela Jr, syna słynnego Jerzego Engela. Ten zamierzał sprowadzić zawodników, którzy będą decydować o sile klubu. W tamtym sezonie do Błękitni m.in dołączyli Krzysztof Kotorowski (ściągnięty z Grodziska Wielkopolskiego), oraz Jakub Wawrzyniak (ściągnięty ze Sparty Brodnica). Wydawało się, że wszystko idzie jak należy, jednak niestety rzeczywistość była brutalna. Potyczki z wielokrotnymi mistrzami Polski czy z uczestnikami I Ligi wyraźnie wtedy pokazały, że Błękitni nie są gotowi na II Ligę. Dorobek zaledwie 5 pkt po rundzie jesiennej stanowił idealne odzwierciedlenie różnicy pomiędzy III a II ligą. Niestety później okazało się, że Błękitni tamtego sezonu dokończyć nie mogli. Zbyt duże problemy finansowe spowodowały że Błękitni musieli się wycofać z II ligi, a ich wszystkie wyniki zostały anulowane lub zweryfikowane na walkower 3-0. Błękitni w tamtym sezonie nie byli pierwszymi, których wtedy dopadł kryzys finansowy, gdyż za klubem ze Stargardu podążyli Stasiak Opoczno, KSZO Ostrowiec Świętokrzyski, czy pierwotnie Pogoń Szczecin(która potem wystąpiła dzięki licencji Piotrcovii Piotrków Trybunalski). Zespół musiał wymyślić coś, by wyjść z kryzysu, i większość zawodników i trenerów odeszła z zespołów. Jakub Wawrzyniak po latach potem w wywiadzie stwierdził, że w klubie było tak źle , że niektórzy głodowali i musieli jakoś sami dorabiać:

''Byliśmy na grzybach, ale tylko dlatego, że trener uznał, że będzie to dla nas forma relaksu. W lidze przegrywaliśmy mecz za meczem, chciał nas od tego odciągnąć. Nie zbieraliśmy grzybów, żeby się żywić. Zajadaliśmy się za to pierogami, kiedy klubu nie stać już było na opłacenie nam obiadów. Kupowaliśmy hurtowo w sklepie i gotowaliśmy w pokoju u masażysty. Ale jak słucham opowieści Leszka Ojrzyńskiego (wtedy drugi trener Błękitnych) o tym, że łykałem te pierogi jak indor, to... czekam na mecz z Koroną. Wyjaśnimy to sobie z trenerem (śmiech). Wokół naszego pobytu w Błękitnych narosło wiele legend''.

Jak potem się okazało klub był zadłużony na co najmniej 1,5 mln zł a w tamtym czasie było niemożliwe dostanie takich pieniędzy.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • 15. miejsce w II lidze1981/82[1],
  • 4. miejsce w nowej II lidze – 2013/2014 (grupa zachodnia),
  • 1/2 finału Pucharu Polski – 2014/15[1],
  • Puchar Polski OZPN Szczecin – 1982/83, 1984/85, 1985/86, 1991/92, 1999/00.

Klub w rozgrywkach ligowych[edytuj | edytuj kod]

Sezon Liga Pozycja Punkty Bramki Uwagi
1990/91 III liga (szczecińska) 2 38 49-25
1991/92 III liga (szczecińska) 4 35 59-20
1992/93 III liga (poznańska) 10 33 56-42
1993/94 III liga (poznańska) 7 41 45-38
1994/95 III liga (poznańska) 5 38 45-42
1995/96 III liga (poznańska) 5 58 56-40
1996/97 III liga (poznańska) 8 49 57-31
1997/98 III liga (szczecińska) 10 50 49-38 spadek Decrease2.svg
1998/99 IV liga (Koszalin-Szczecin) 2 89 131-30
1999/00 IV liga (Koszalin-Szczecin) 1 93 144-23 awans Increase2.svg
2000/01 III liga (II) 16 51 67-56 spadek Decrease2.svg
2001/02 IV liga (zachodniopomorska) 1 97 132-32 awans Increase2.svg
2002/03 III liga (2) 1 66 58-22 awans Increase2.svg
2003/04 II liga 5[a] 7-27[b] drużyna wycofana po rundzie jesiennej
2004/05 IV liga (zachodniopomorska) 4 54 68-56
2005/06 IV liga (zachodniopomorska) 9 47 71-51
2006/07 IV liga (zachodniopomorska) 2 67 81-40
2007/08 IV liga (zachodniopomorska) 5 60 69-44
2008/09 III liga (pomorsko-zachodniopomorska) 2 58 67-26 [c][d][2]
2009/10 III liga (pomorsko-zachodniopomorska) 7 43 56-52
2010/11 III liga (pomorsko-zachodniopomorska) 2 57 51-28
2011/12 III liga (pomorsko-zachodniopomorska) 7 40 37-39
2012/13 III liga (pomorsko-zachodniopomorska) 1 61 57-28 awans Increase2.svg
2013/14 II liga (zachodnia) 4 55 58-40
2014/15 II liga 6 55 46-42
2015/16 II liga 12 42 37-36
2016/17 II liga 7 45 45-39
2017/18 II liga 14 41 35-39
Legenda
Oznaczenie kolorami
drugi poziom ligowy
trzeci poziom ligowy
czwarty poziom ligowy
piąty poziom ligowy
szósty poziom ligowy
siódmy poziom ligowy

Stadion[edytuj | edytuj kod]

Błękitni mecze rozgrywają na Stadionie Miejskim przy ul. Ceglanej 1 w Stargardzie. Dane techniczne obiektu:

  • pojemność: 6000 miejsc (2850 siedzących)
  • oświetlenie: brak
  • wymiary boiska: 105 m x 68 m

Baza treningowa[edytuj | edytuj kod]

Boisko nr 2[edytuj | edytuj kod]
  • Nawierzchnia: sztuczna trawa
  • Wielkość: 105 x 68 m
  • Trybuna: 500 miejsc  siedzących
  • Oświetlenie: profesjonalne, 6 masztów  o mocy 500 lux
Boisko nr 3[edytuj | edytuj kod]
  • Nawierzchnia: trawa naturalna
  • Wielkość: 100 x 65

Zaplecze socjalne obiektu: 7 szatni dla zawodników, 2 szatnie dla sędziów, sala konferencyjna.

Skład – Sezon 2018/2019[edytuj | edytuj kod]

(stan na dzień 14 marzec 2019 roku)

Nr. Pozycja Kraj Zawodnik
2. PO Polska Patryk Baranowski
4. OB Polska Mateusz Ogrodowski
5. PO Polska Barłomiej Zdunek
6. PO Polska Filip Karmański
7. PO Polska Michał Cywiński
8. PO Polska Marcin Gawroń
9. NA Polska Piotr Kurbiel
10. NA Polska Przemysław Brzeziański
11. PO Polska Krystian Sanocki
12. BR Polska Patryk Brzozowski
14. OB Polska Bartosz Sitkowski
15. PO Japonia Junpei Shimmura
16. PO Polska Błażej Starzycki (Wypożyczenie z Pogoń Szczecin)
17. PO Polska Adrian Kwiatkowski
20. OB Polska Jakub Szrek
21. OB Polska Grzegorz Rogala
23. PO Polska Mateusz Kwiatkowski
25. OB Polska Wojciech Błyszko
27. OB Polska Jakub Ostrowski
33. BR Polska Marcel Skwirut
57. BR Polska Mariusz Rzepecki
-. PO Polska Mateusz Nowak
-. PO Polska Bartosz Babicki
-. PO Ukraina Kostiantyn Karawan

Przyszli[edytuj | edytuj kod]

(stan na 14 marzec 2019 roku)

Polska Jakub Szrek Pogoń Siedlce
Ukraina Kostiantyn Karawan Fc Insel Usedom
Polska Krystian Sanocki Warta Poznań

Odeszli[edytuj | edytuj kod]

(stan na 14 marzec 2019 roku)

Polska Karol Orłowski Sparta Węgorzyno
Polska Wiktor Patrzykąt Górnik Konin
Polska Mikołaj Napora Świt Nowy Dwór Mazowiecki

Błękitni II Stargard[edytuj | edytuj kod]

Oprócz podstawowej drużyny, klub posiada również swoje rezerwy. Drużyna ta jest prowadzona przez parę trenerską Jan Szydłowski oraz Robert Gajda(były piłkarz Błękitnych) . Drużyna ta składa się głównie z zawodników, którzy nie mieszczą się do I Składu, lub juniorów ściągniętych z drużyn Młodzieżowych(Juniorów Starszych i Młodszych). Obecnie rezerwy Błękitnych grają w IV Lidze Zachodniopomorskiej, co jest ich najlepszym osiągnięciem od czasu założenia 2 drużyny.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rezultat anulowany wskutek wycofania drużyny.
  2. Rezultat anulowany wskutek wycofania drużyny.
  3. Od sezonu 2008/09 III liga jest czwartym poziomem rozgrywkowym.
  4. Porażka w barażach o awans do II ligi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d 90minut.pl: Klub Sportowy Błękitni Stargard Szczeciński (pol.). [dostęp 2014-10-26].
  2. Paweł Mogielnicki: Baraże o udział w II lidze (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2018-05-27].