Błażej Krupa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błażej Krupa
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 3 lutego 1946
Warszawa
Sukcesy

1974Rajdowy Mistrz Polski
1979Rajdowy Mistrz Polski

Błażej Krupa (ur. 3 lutego 1946[1] w Warszawie) – absolwent SGH, polski kierowca rajdowy, mistrz Polski w rajdach samochodowych w latach 1974 i 1979.

Kariera sportowa[2][edytuj | edytuj kod]

Starty za kierownicą samochodu rozpoczął w 1965 roku. W rajdach zaczął startować w roku 1968, a w roku 1969 zajął drugie miejsce w mistrzostwach Polski w klasie 5 prowadząc samochód Fiat 124 Sport. Następnie w latach 1970-1973, ze względu na wysokie koszty startów, a aby nie tracić styczności z rajdami został pilotem rajdowych takich kierowców jak Krzysztof Komornicki i Robert Mucha. Za kierownicę auta rajdowego wrócił w roku 1974, dzięki pomocy firmy Renault (zawarto umowę, że w zamian za wypożyczenie samochodu Renault, Krupa wykaże się zdobyciem mistrzostwa Polski). Pierwsze swoje zwycięstwo jako kierowca odniósł w wyścigach (w rundzie wyścigowych mistrzostw Polski w Toruniu w roku 1974}. W tym samym roku wygrał swój pierwszy rajd w mistrzostwach Polski - Rajd Dolnośląski 1974 samochodem Renault 12 Gordnini. Na koniec sezonu 1974 wraz z Jerzym Landsbergiem, który był jego pilotem zdobył tytuł mistrza Polski w klasie klasa II/8 (drugi tytuł mistrza Polski zdobył w tym samym roku w wyścigach). W sezonie 1975 podczas Rajdu Polski udaje mu się wyjść cało z bardzo groźnie wyglądającego wypadku, w którym całkowitemu zniszczeniu ulega samochód, który prowadził - Renault 11 Gordini. W roku 1978 wystartował jako pilot u boku Sobiesława Zasady w Rajdzie Safari zajmując szósta pozycję. W sezonie 1979 zdobywa ponownie tytuł mistrza Polski, wygrywając trzy z pięciu eliminacji (Rajd Krakowski "Krokusy", Rajd Elmot i Rajd Wisły).

Pierwszy sukces międzynarodowy to wygrany Rajd Wartburga w roku 1975 (Renault 17 Gordini)[3]. Pierwszy i jedyny wygrany rajd w mistrzostwach Europy to jugosłowiański 15. YU Rally w roku 1981 (Renault 17 Gordini)[4]. Był dwukrotnym mistrzem krajów demokracji ludowej w roku 1975[5] i 1976[6] (Renault 5 Turbo).

W 41. Rajdzie Polski, w roku 1984, za pomoc okazaną szwedzkiemu zawodnikowi Ingvar Carlsson, który m.in. dzięki temu wygrał ten rajd, Krupa został uhonorowany dyplomem fair play przez MKOL i UNESCO.

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Jego hobby to muzyka i nauka języków obcych, biegle włada językiem angielskim, niemiecki i szwedzkim[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Błażej Krupa (pol.). www.ewrc-results.com. [dostęp 09-01-2020].
  2. Krupa Błażej (pol.). www.kwa-kwa.pl. [dostęp 09-01-2020].
  3. 18. Rallye Wartburg 1975 Wyniki (pol.). www.ewrc-results.com. [dostęp 09-01-2020].
  4. 15. YU Rally 1981 Wyniki (pol.). www.ewrc-results.com. [dostęp 09-01-2020].
  5. CoPaF 1975 (pol.). www.ewrc-results.com. [dostęp 09-01-2020].
  6. CoPaF 1976 (pol.). www.ewrc-results.com. [dostęp 09-01-2020].
  7. Błażej Krupa i Piotr Mystkowski rajdowymi mistrzami krajów socjalistycznych (pol.). czasopismo Motor, 1975. [dostęp 09-01-2020].