Błachta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błachta
Ruiny dworu w Błachcie
Ruiny dworu w Błachcie
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat chełmiński
Gmina Lisewo
Liczba ludności (III 2011) 110[1]
Strefa numeracyjna (+48) 56
Tablice rejestracyjne CCH
SIMC 0846040
Położenie na mapie gminy Lisewo
Mapa lokalizacyjna gminy Lisewo
Błachta
Błachta
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Błachta
Błachta
Ziemia 53°17′33″N 18°37′48″E/53,292500 18,630000

Błachtawieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim, w gminie Lisewo.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.

Krótki opis[edytuj]

Wieś o obszarze 201 ha, w tym 188 ha użytków rolnych. Jest w niej 21 gospodarstw rolnych, w tym: tylko 4 o powierzchni powyżej 10 ha. Wieś liczy według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) 110 mieszkańców[1].

Nazwa[edytuj]

Pierwsza znana wzmianka o miejscowości pochodzi z 1556 roku. Nazwę miejscowości zapisano jako Blachta. W późniejszych dokumentach polskich z XVII i XVIII wieku występuje jako Płachta, Płachty. W dokumentach niemieckich do 1920 roku Błachta. W latach 1939-1945 obowiązywała nazwa Blechtfeld.

Historia[edytuj]

W czasach krzyżackich własność zakonu w komturii papowskiej. Od 1466 r. własność króla polskiego, który w 1505 r. podarował biskupstwu chełmińskiemu Papowo i przyległe do niego wsie i folwarki. Biskupi do 1772 r. wydzierżawiali Błachtę szlachcie w zamian za obowiązek służby wojskowej oraz symboliczną daninę w postaci pszczelego wosku.

Znani dzierżawcy Błachty:

  • 1556-1666: Skalski
  • 1667: Ludowicz
  • 1676-1698: Witkowski
  • 1708-1748: Gościcki
  • 1723-1748: Szczuka
  • 1752-1789: Piętkowski

Po I rozbiorze Polski wieś została odebrana biskupstwu i przeszła na własność pruskiego skarbu państwa. Następnie sprzedana w prywatne ręce rodzinie niemieckiej:

  • 1840-1894: Wolff
  • 1894-1933: Dommes
  • 1933-1945: Windisch, zięć poprzedniego właściciela

Wieś była dwukrotnie zniszczona w czasie wojen szwedzkich, po raz pierwszy w latach 1655-1660. Po trzeciej wojnie ze Szwedami w latach 1702-1709 wieś całkowicie wyludniona. Pierwsze znane nazwiska chłopskie pochodzą ze spisu z 1773 roku: Górnicki, Krasowski, Jaworski, Małecki, Mroziński i Włosowski.

W 1946 roku majątek rozparcelowano i utworzono 27 gospodarstw o obszarze od 5 do 8 ha.

Demografia[edytuj]

Liczba ludności XVIII - XX w.

  • 1773 - 42
  • 1864 - 57
  • 1885 - 68
  • 1905 - 83
  • 1921 - 86
  • 1931 - 83
  • 1966 - 141
  • 1992 - 112

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]