Błachta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błachta
Ruiny dworu w Błachcie
Ruiny dworu w Błachcie
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat chełmiński
Gmina Lisewo
Liczba ludności (III 2011) 110[1]
Strefa numeracyjna (+48) 56
Tablice rejestracyjne CCH
SIMC 0846040
Położenie na mapie gminy Lisewo
Mapa lokalizacyjna gminy Lisewo
Błachta
Błachta
Położenie na mapie powiatu chełmińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu chełmińskiego
Błachta
Błachta
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Błachta
Błachta
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Błachta
Błachta
Ziemia 53°17′33″N 18°37′48″E/53,292500 18,630000

Błachtawieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim, w gminie Lisewo.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.

Krótki opis[edytuj]

Wieś o obszarze 201 ha, w tym 188 ha użytków rolnych. Jest w niej 21 gospodarstw rolnych, w tym: tylko 4 o powierzchni powyżej 10 ha. Wieś liczy według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) 110 mieszkańców[1].

Nazwa[edytuj]

Pierwsza znana wzmianka o miejscowości pochodzi z 1556 roku. Nazwę miejscowości zapisano jako Blachta. W późniejszych dokumentach polskich z XVII i XVIII wieku występuje jako Płachta, Płachty. W dokumentach niemieckich do 1920 roku Błachta. W latach 1939-1945 obowiązywała nazwa Blechtfeld.

Historia[edytuj]

W czasach krzyżackich własność zakonu w komturii papowskiej. Od 1466 r. własność króla polskiego, który w 1505 r. podarował biskupstwu chełmińskiemu Papowo i przyległe do niego wsie i folwarki. Biskupi do 1772 r. wydzierżawiali Błachtę szlachcie w zamian za obowiązek służby wojskowej oraz symboliczną daninę w postaci pszczelego wosku.

Znani dzierżawcy Błachty:

  • 1556-1666: Skalski
  • 1667: Ludowicz
  • 1676-1698: Witkowski
  • 1708-1748: Gościcki
  • 1723-1748: Szczuka
  • 1752-1789: Piętkowski

Po I rozbiorze Polski wieś została odebrana biskupstwu i przeszła na własność pruskiego skarbu państwa. Następnie sprzedana w prywatne ręce rodzinie niemieckiej:

  • 1840-1894: Wolff
  • 1894-1933: Dommes
  • 1933-1945: Windisch, zięć poprzedniego właściciela

Wieś była dwukrotnie zniszczona w czasie wojen szwedzkich, po raz pierwszy w latach 1655-1660. Po trzeciej wojnie ze Szwedami w latach 1702-1709 wieś całkowicie wyludniona. Pierwsze znane nazwiska chłopskie pochodzą ze spisu z 1773 roku: Górnicki, Krasowski, Jaworski, Małecki, Mroziński i Włosowski.

W 1946 roku majątek rozparcelowano i utworzono 27 gospodarstw o obszarze od 5 do 8 ha.

Demografia[edytuj]

Liczba ludności XVIII - XX w.

  • 1773 - 42
  • 1864 - 57
  • 1885 - 68
  • 1905 - 83
  • 1921 - 86
  • 1931 - 83
  • 1966 - 141
  • 1992 - 112

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]