Błatnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błatnia
Widok z Błatniej
Widok z Błatniej
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Śląski, Karpaty
Wysokość 917 m n.p.m.
Położenie na mapie Beskidu Śląskiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Śląskiego
Błatnia
Błatnia
Ziemia49°44′55″N 18°56′43″E/49,748611 18,945278

Błatnia (właściwie: Błotny, 917 m n.p.m.) – szczyt górski w grupie Klimczoka w Paśmie Wiślańskim Beskidu Śląskiego.

To niewybitne wypiętrzenie grzbietu, wznoszące się nad Doliną Wapienicy, niecałe 4 km na zachód od Klimczoka, jest zwornikiem dla biegnącego w kierunku zachodnim ramienia CzuplaŁazkaZebrzydki oraz dla odgałęziającej się ku północy rosochy Przykrej, Wielkiej Polany i Palenicy. Wierzchołek, grzbiety w jego rejonie oraz południowe stoki opadające ku dolinie Chrobaczego Potoku w Brennej pokryte są ciągiem polan, które do II wojny światowej stanowiły tradycyjny ośrodek gospodarki pasterskiej. Większą część stoków pokrywają lasy mieszane lub bukowe.

Nazwa[edytuj]

Pierwotna nazwa góry lub odpowiedniego odcinka grzbietu, używana przez miejscową ludność, brzmiała zapewne Błotny. W 1571 wymieniana była w dokumentach niemieckich jako Berg Blatin, później w pismach czeskich jako Blatny lub Blatna. Na mapach austriackich z początku XX wieku szczyt figuruje jako Blatny. Po I wojnie światowej ustaliła się na długo nazwa Błatnia, gwarowo Błatnio.

Schronisko na Błatniej[edytuj]

 Osobny artykuł: Schronisko PTTK na Błatniej.
Błatnia.jpg

Zbudowane w latach 19251926 przez niemieckie towarzystwo "Naturfreunde" z Aleksandrowic koło Bielska. W 1945 r. przejęte przez PTT, następnie PTTK. Rozbudowane w latach 19651968, jest obecnie jednym z najpopularniejszych obiektów w Beskidach.

Obok schroniska węzeł szlaków turystycznych, którymi dotrzeć można m.in. na Klimczok, Szyndzielnię, Przełęcz Salmopolską, do Brennej, Jaworza, Wapienicy, Skoczowa, Grodźca.

Niedaleko schroniska na Błatniej, pod Wielką Cisową, istniała też chatka studencka, ale uległa całkowitemu zniszczeniu w wyniku pożaru w latach 90. XX w. Obecnie w pobliżu tego miejsca znajduje się restauracja "Rancho".

Panorama z Błatniej[edytuj]

Charakterystyczny kopiec na szczycie Błotnego jest doskonałym punktem widokowym. Oferuje on jedną z nielicznych w Beskidzie Śląskim pełną, dookolną panoramę, obejmującą wszystkie najciekawsze szczyty tej grupy górskiej.

Na wschodzie, poza zalesioną kopułą Stołowa, wznosi się masyw Trzech Kopców i Klimczoka, opadający w lewo przez Szyndzielnię ku Pogórzu Cieszyńskiemu. Zwrócone ku nam stoki Klimczoka i Szyndzielni pokrywają lasy bukowo-świerkowo-jodłowe, opadające do Jeziora Wielka Łąka w Wapienicy.

Na prawo od Klimczoka wyłania się upstrzony polanami masyw Skrzycznego (1257 m n.p.m.) – najwyższego szczytu Beskidu Śląskiego. Biegnie od niego w prawo przez Małe Skrzyczne, Malinowską Skałę i Zielony Kopiec aż po czerniejący w dali wał Baraniej Góry (1220 m n.p.m.) główny grzbiet Pasma Wiślańskiego. Na bliższym planie ponad doliną Brennej widnieje dwugarbny Kotarz, zza niego wysuwa się grzbiet Starego Gronia, a spoza Starego Gronia wybiega pasmo Trzech Kopców WiślańskichOrłowej i Równicy, zakończone wzniesieniem Lipowskiego Gronia.

Na dalszym planie ponad Trzema Kopcami Wiślańskimi widzimy zalesioną kulminację Kiczor, na prawo od nich stromo opadający ku północy Stożek, a dalej całe pasmo graniczne z Cieślarem, Wielkim Soszowem i oddzieloną szerokim siodłem przełęczy Beskidek Wielką Czantorią (995 m n.p.m.).

Na południowym zachodzie horyzont zamykają szczyty Beskidu Śląsko-Morawskiego: ponad Wielkim Soszowem grzbiet Wielkiego Połomu (1067 m n.p.m.), ponad przełęczą Beskidek – masyw Kozubowej (981 m n.p.m.). Na prawo od Czantorii wyraźny stożek Jaworowego (1032 m n.p.m.) wtapia się w masyw Ropicy (1082 m n.p.m.), zaś ponad nimi dominuje Łysa Góra (Lysá hora, 1323 m n.p.m.) – najwyższy szczyt tej grupy górskiej.

Na południu ponad garbami Kotarza widać w perspektywicznym skrócie nałożone na siebie szczyty pasma Wielkiej Raczy w Beskidzie Żywieckim, a ponad nimi pokazują się czasem najwyższe wierzchołki Małej Fatry na Słowacji.

Po stronie północnej widać rozległą panoramę miasteczek i wsi śląskich od Skoczowa po Bielsko-Białą. W profilu Doliny Wapienicy interesująco prezentują się bielskie osiedla mieszkaniowe dzielnicy Aleksandrowice. W dali połyskuje tafla wody Zbiornika Goczałkowickiego, a przy sprzyjających warunkach atmosferycznych widoczne są nawet odległe Wzgórza Łazisko-Mikołowskie.

Panorama z hali na Błatnej
Panorama z hali na Błatnej

Infrastruktura turystyczna[edytuj]

Widok na Jezioro Goczałkowickie ze szlaku Trzy Kopce - Błatnia
  • szlaki piesze:
szlak turystyczny żółty z Jaworza Centrum – 2 godz. z powrotem 1.30 godz.
szlak turystyczny niebieski z Wapienicy – 3 godz., z powrotem 2.30 godz.
szlak turystyczny zielony szlak turystyczny czerwony ze Skoczowa przez Łazek – 4 godz. (znakami zielonymi, a potem czerwonymi),
szlak turystyczny czerwony z Jaworza Nałęża przez Łazek – 2.45 godz, z powrotem 2.30 godz.
szlak turystyczny żółty z Klimczoka – 1.30 godz, z powrotem 1.30 godz.
szlak turystyczny żółty szlak turystyczny czerwony z Brennej- Kotarz przez Przełęcz Karkoszczonkę 2.30 godz. (znaki żółte, a potem czerwone),
szlak turystyczny żółty szlak turystyczny czerwony ze Szczyrku – 2.30 godz. (znaki żółte, a potem czerwone).
  • szlaki piesze zlikwidowane:
szlak turystyczny niebieski Z Grodźca - w 2010 roku zlikwidowany na odcinku Grodziec Śląski - Łazek

Bibliografia[edytuj]

  • Barański Mirosław: Beskid Śląski. Pasma Klimczoka i Równicy. Przewodnik turystyczny, Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa 1995, ​ISBN 83-7005-360-2​;
  • Beskid Śląski. Mapa turystyczna 1:50 000, wyd. II, wyd. "Compass", Kraków 2004, ​ISBN 83-89165-68-6​.