Błotniak moczarowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błotniak moczarowy
Circus approximans[1]
Peale, 1848
Ilustracja
Błotniak moczarowy podczas lotu
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina jastrzębiowate
Podrodzina jastrzębie
Plemię Accipitrini
Rodzaj Circus
Gatunek błotniak moczarowy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     występuje przez cały rok

     poza sezonem lęgowym

Błotniak moczarowy[3] (Circus approximans)gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Nie jest zagrożony wyginięciem. Nie wyróżnia się podgatunków[4].

Charakterystyka[5][edytuj | edytuj kod]

Wymiary[edytuj | edytuj kod]

  • długość ciała z dziobem i ogonem: ok. 50–61 cm
  • rozpiętość skrzydeł: 121–142 cm

Masa ciała[edytuj | edytuj kod]

  • samce 0,4–0,7 kg
  • samice 0,6–1,08 kg

Upierzenie[edytuj | edytuj kod]

Samice ciemniejsze i bardziej brązowe od samców, ich brzuch ma bardziej rude zabarwienie. Młode o ciemnobrązowym upierzeniu z jasnym zabarwieniem kupra i spodu ciała.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Błotniak moczarowy zamieszkuje obszar Australazji oraz wielu wysp południowo-zachodniego obszaru Pacyfiku[5].

Biotop[edytuj | edytuj kod]

Gatunek zamieszkuje łąki, uprawy oraz pastwiska, znajdujące się na terenach podmokłych, przybrzeżnych oraz estuariach[5].

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Błotniak moczarowy żywi się ssakami, ptakami oraz ich jajami, gadami, płazami, rybami, owadami oraz padliną. Podczas polowania szybuje nisko i powoli. Swoje ofiary chwyta nurkując bądź opadając na ziemię lub powierzchnię wody. Zadręcza wodne ptaki lub je topi. Zdarza się, że okrada również innych drapieżców[5].

Okres lęgowy[edytuj | edytuj kod]

Toki[edytuj | edytuj kod]

Okres lęgowy trwa od września do grudnia. Obserwuje się rzadkie przypadki poligamii[6].

Gniazdo[edytuj | edytuj kod]

Swoje gniazdo buduje na ziemi w wysokich trzcinach, trawach bądź gęstej okrywie roślinnej[5].

Jaja[edytuj | edytuj kod]

Najczęściej składa 3–4 jaja. Liczba złożonych jaj może wahać się od 2 do 7[5].

Wysiadywanie i pisklęta[edytuj | edytuj kod]

Jaja wysiadywane są przez okres 31–34 dni wyłącznie przez samice. Samiec w tym czasie zdobywa pożywienie dla młodych. Obserwuje się niekiedy przypadki, gdy samiec zaopatruje kilka gniazd naraz[6]. Pisklęta opierzają się po 43–46 dniach od wylęgu. Są zależne od rodziców jeszcze przez 4 do 6 tygodni[5].

Status i zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje błotniaka moczarowego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Trend liczebności populacji uznaje się za stabilny[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Circus approximans, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Circus approximans. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Accipitrini Vigors, 1824 (Wersja: 2019-03-24). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-08-12].
  4. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Hoatzin, New World vultures, Secretarybird, raptors (ang.). IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-08-12].
  5. a b c d e f g Bernhard Grzimek, Neil Schlager, Grzimek's Animal Life Encyclopedia: Birds I-IV, Gale, 2003, ISBN 978-0-7876-5786-4 [dostęp 2017-05-01] (ang.).
  6. a b Robert E. Simmons, Harriers of the World: Their Behaviour and Ecology, Oxford University Press, 2000, ISBN 978-0-19-854964-2 [dostęp 2017-05-01] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]