B-370

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
K-370
Ilustracja
Klasa okręt podwodny
Typ projekt 671
Projekt Malachit (SKB-143)
Oznaczenie NATO Victor I
Historia
Stocznia Zakład 402
Początek budowy 19 kwietnia 1969
Wodowanie 26 czerwca 1970
 MW ZSRR
Wejście do służby 30 września 1973
Wycofanie ze służby 1994
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

3650 ton
4830 ton
Długość 89 metrów
Szerokość 10,6 metra
Zanurzenie 7,2 metra
Zanurzenie testowe 400 metrów
Rodzaj kadłuba dwukadłubowy
Materiał kadłuba AK-29
Napęd
2 reaktory WM-4P
1 turbina parowa (31 000KM)
1 śruba
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

12 węzłów
33 węzły
Uzbrojenie
18 torped ZOP
Wyrzutnie torpedowe 6 x 533 mm
Wyposażenie
sonar Rubin MGK-300
Załoga 76

K-370radziecki myśliwski okręt podwodny z napędem jądrowym projektu 671 (NATO: Victor I). Budowę okrętu rozpoczęto 19 kwietnia 1969 roku, 26 czerwca 1970 roku zwodowano go w Zakładzie nr 402 w Leningradzie. Jednostka została przyjęta do służby w marynarce radzieckiej 30 września 1973 roku, gdzie służyła we Flocie Północnej do 1994 roku.

Okręt został zbudowany w układzie dwukadłubowym, z kadłubem sztywnym wykonanym ze stali o zwiększonej ciągliwości AK-29. Okręt o długości 93 metrów wypierał na powierzchni 3650 ton i 4830 ton w zanurzeniu. Napęd jądrowy zapewniany przez dwa reaktory wodno-ciśnieniowe WM-4P z jedną turbiną parową o mocy 31 000 KM, wraz z opływowym kadłubem lekkim i kioskiem zapewniał mu prędkość podwodną 33 węzłów. Jednostka została wyposażona w sześć wyrzutni torpedowych kalibru 533 mm dla 18 torped przeciwpodwodnych oraz aktywno-pasywny sonar Rubin MGK-300.

Podstawowym zadaniem operacyjnym okrętu było zwalczanie amerykańskich strategicznych okrętów rakietowych systemu Polaris-Poseidon oraz nuklearnych myśliwskich okrętów podwodnych państw NATO.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]