B-59

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
B-59
B-59
Klasa okręt podwodny
Typ 641
Historia
Stocznia Sudomech
 WMF ZSRR
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

1957 ton
2475 ton
Długość 91,3 metra
Szerokość 7,5 metra
Zanurzenie testowe 280 metrów
Materiał kadłuba stal AK-27
Napęd
3 silniki Diesla (6000 KM),
3 silniki elektryczne (8100 KM),
3 wały napędowe
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

16,8 węzła
16 węzłów
Zasięg 17.900 km przy prędkości 8 węzłów,
400 km przy 2 węzłach
Uzbrojenie
22 torpedy
Wyrzutnie torpedowe 10 wyrzutni torpedowych 533 mm
Załoga 70

B-59radziecki okręt podwodny dalekiego zasięgu z napędem diesel-elektrycznym, projektu 641 (NATO: Foxtrot). 1 października 1962 roku B-59 wraz z B-36, B-4 oraz B-130 tego samego typu, wypłynął z bazy na półwyspie Kolskim udając się w rejon Karaibów w misji wsparcia dostawy broni na Kubę w ramach radzieckiej operacji "Anadyr" i założenia na Kubie radzieckiej bazy okrętów podwodnych. Oprócz konwencjonalnych torped, każdy z tych okrętów wyposażony był w jedna torpedę z głowicą jądrową o mocy 11 kT. W trakcie wywołanego radziecką operacją "kryzysu kubańskiego", 27 października B-59 został wykryty przez amerykańskie niszczyciele. Amerykanie, żeby zmusić okręt podwodny do wynurzenia się wypuścili bomby głębinowe. Z powodu braku łączności z dowództwem w ZSRR załoga rozważała użycie torpedy jądrowej, żeby zniszczyć amerykańską flotę. Wśród ogólnego chaosu, jeden członek załogi Vasili Arkhipov odmówił wypuszczenia pocisku. Na szczęście sowiecka doktryna wymagała jednogłośnej zgody załogi, przed wypuszczeniem torpedy, a odmowa Arkhipova uratowała okręt podwodny, amerykańską flotę i cały świat przed wojną jądrową. Po tym incydencie B-59 zmuszony wynurzył się i poddał amerykanom.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]