BA-27

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
BA-27 (БА-27)
BA-27M
BA-27M
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Typ pojazdu samochód pancerny
Trakcja kołowa
Załoga 4
Historia
Prototypy 1927
Produkcja 1928 - 1931
Egzemplarze 215
Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy, 4-cylindrowy AMO o mocy 35 KM
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 88 l (BA-27M - 150 l)
Pancerz nitowany z płyt walcowanych o grubości: 3 – 8 mm
Długość 4,620 m (BA-27M - 4,82 m)
Szerokość 1,71 m (BA-27M - 1,93 m)
Wysokość 2,52 m (BA-27M - 2,54 m)
Prześwit 0,24 m
Masa bojowa - 4 400 kg (BA-27M - 4 525 kg)
Osiągi
Prędkość 45 - 48 km/h (droga)
23 - 25 km/h (teren)
Zasięg 200 (droga), 100 (teren) (BA-27M - 416 i 165)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 0,60 m
Rowy (szer.) 0,70 m
Kąt podjazdu 18º
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armata Hotchkiss kal. 37 mm (zapas amunicji 40 sztuk)
1 karabin maszynowy DT kal. 7,62 mm (zapas amunicji 2079 sztuk)
Użytkownicy
ZSRR

BA-27 (ros. БА-27) – radziecki samochód pancerny, pierwszy opracowany w całości w ZSRR.

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

W połowie lat dwudziestych w ZSRR zaczęto opracowywanie własnych konstrukcji wozów bojowych, które mogłyby zastąpić użytkowane w Armii Czerwonej samochody pancerne pochodzące z okresu I wojny światowej. Pracę na pierwszym projektem samochodu pancernego rozpoczęto w 1926 roku w zakładach AMO w biurze konstrukcyjnym inż. B. Strokanowa.

Sam projekt opracowali inż. J. Ważyński i I. Wittenberg, a jako podwozie wykorzystano samochód ciężarowy AMO-F 15 produkowany w zakładach AMO. W 1927 roku zbudowano kilka prototypów samochodu, który został oznaczony jako BA-27 (skrót od Бронеавтомобиль 1927). Po zbudowaniu kilku prototypów w zakładach AMO samochód BA-27 skierowano do produkcji seryjnej, którą rozpoczęto w zakładach Iżorskich. A pierwsze seryjne samochody zostały zbudowane w 1928 roku.

W 1929 roku do budowy samochodu BA-27 zaczęto stosować importowane podwozie pochodzące z samochodu Ford-Timken 6x4 , a wersja ta otrzymała oznaczenie BA-27M. Zastosowano w niej również mocniejszy silnik o mocy 40 KM, a wprowadzone zmiany spowodowały zmniejszenie wagi do 4 100 kg. W 1937 roku kilka samochodów przebudowano na drezyny pancerne, który oznaczono jako BA-27ŻD.

Produkcję samochodów pancernych BA-27 zakończono pod koniec 1931 roku. Łącznie zbudowano ponad 215 samochodów BA-27 obu wersji.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Samochody pancerne BA-27 zaczęto wprowadzać do uzbrojenia Armii Czerwonej w grudniu 1928 roku. Od razu też zostały skierowane do walk z oddziałami basmaczy w Azji Środkowej oraz w trakcie wojny z Chinami na Dalekim Wschodzie w 1929 roku.

W 1929 roku utworzono w Armii Czerwonej doświadczalny pułk zmechanizowany w skład którego wszedł dywizjon samochodów pancernych BA-27. Przekształcony w 1930 roku w 1 Samodzielną Brygadę Zmechanizowaną. W jej składzie było 48 samochodów pancernych BA-27. Samochody tego typu wprowadzono także na wyposażenie dywizji kawalerii Armii Czerwonej.

Po koniec lat trzydziestych samochodu BA-27 zaczęto wycofywać z jednostek bojowych i skierowano je do szkolenia, choć użyto ich jeszcze bojowo w trakcie wojny zimowej z Finlandią.

Samochód BA-27 wystąpił też w roli samochodu pancernego okresu wojny domowej w filmie Czapajew z 1934 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • А. В. Карпенко: Обозрение отечественной бронетанковой техники (1905-1995). Санкт-Петербург: Невский Бастион, 1996, s. 18-19. (ros.)
  • Максим Коломиец: Броня на колесах. История советского бронеавтомобиля 1925-1945. Moskwa: Эксмо, 2007, s. 141-148, 372-374. ISBN 978-5-699-21870-7.