BFR

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Starship
Ilustracja
Wizja startu pojazdu Starship (wersja z 2018 r.)
Producent Stany Zjednoczone SpaceX
Koszt opracowania 2-3 miliardy USD[1]
Statystyki
Zdolność wynoszenia LEO - 150 t
Księżyc/Mars - 100 t
(z tankowaniem na orbicie)
Wymiary
Długość 118 m
Średnica 9 m
Masa całkowita 5 000 000 kg
Ilość stopni 2
Stopnie rakiety
Stopień 1.
Super Heavy
24-37x Raptor
Stopień 2.
Starship
3x Raptor próźniowy
3x Raptor atmosferyczny

BFR (ang. Big Falcon Rocket) (obecnie oficjalna nazwa to Starship[2]) – rakieta nośna wraz ze statkiem kosmicznym opracowywane przez prywatną firmę SpaceX. System ma być w pełni wielokrotnego użytku i ma pozwolić ludziom na dotarcie na Marsa, a także pomóc w szybszym przemieszczaniu się pomiędzy odległymi miastami na Ziemi[3]. Jest to dwustopniowy pojazd kosmiczny, sklasyfikowany jako superciężki, ponieważ jego udźwig na niską orbitę okołoziemską ma wynieść co najmniej 150 000 kg. W listopadzie 2018 r. nazwę drugiego stopnia zmieniono na „Starship”, a pierwszy stopień nazwano „Super Heavy”. We wrześniu 2019 r. całość składającą się z obu stopni oficjalnie przemianowano na „Starship”[2].

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Porównanie rozmiaru Starship z innymi superciężkimi pojazdami kosmicznymi

W styczniu 2019 roku Elon Musk ogłosił, że statek kosmiczny nie będzie zbudowany z włókna węglowego, zamiast tego do budowy statku użyta zostanie stal nierdzewna. W ten sposób obniżone mają zostać koszty produkcji, przy jednoczesnym zwiększeniu wytrzymałości w temperaturach kriogenicznych[4].

Pierwszy stopień - Super Heavy[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy stopień będzie zasilany przez 24-37 silników Raptor. Będzie też miał zamontowane stery aerodynamiczne przeznaczone do sterowania podczas lądowania. Rakieta będzie miała możliwość lądowania na wyrzutni w kompleksie startowym 39A w Centrum Kennedy’ego na Florydzie. Średnica wyniesie 9 metrów, zaś wysokość 68 metrów. Przy lądowaniu rozłoży się 6 nóg[2].

Drugi stopień - Starship[edytuj | edytuj kod]

Drugi stopień będzie zasilany trzema silnikami próżniowymi Raptor oraz trzema silnikami atmosferycznymi Raptor. Średnica wynosi 9 metrów, zaś wysokość - 50 metrów.

Planowane misje[edytuj | edytuj kod]

Elon Musk zakłada wysłać ją bezzałogowo w 2022 roku na Marsa. Gdyby ta misja się udała, dwa lata później w 2024 roku na Czerwonej Planecie staną pierwsi ludzie[5]. Dzięki tej rakiecie można by było w każde miejsce na Ziemi przelecieć w ciągu godziny.

Wizja artystyczna statku Starship mijającego Księżyc (odwzoruje projekt z 2018 r.)

We wrześniu 2018 roku Elon Musk ogłosił, że w 2023 roku wokół Księżyca poleci turysta, Japończyk Yūsaku Maezawa, zabierając ze sobą od 6 do 8 artystów[6].

Wizja rakiety BFR tankującej na orbicie Ziemi (odwzoruje wczesny projekt z 2016 r.)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jackie Wattles, Elon Musk says SpaceX's Mars rocket will be cheaper than he once thought. Here's why [w:] CNN [online] [dostęp 2019-10-07] (ang.).
  2. a b c Starship [w:] SpaceX [online] [dostęp 2019-10-07] (ang.).
  3. Elon Musk (29 września 2017). „Becoming a Multiplanet Species” (film). źródło: YouTube
  4. Ryan D'Agostino, Elon Musk: Why I'm Building the Starship out of Stainless Steel [w:] Popular Mechanics [online], 22 stycznia 2019 [dostęp 2019-05-30] (ang.).
  5. SpaceX. Już w 2024 roku człowiek może postawić nogę na Marsie – Radio ZET, radiozet.pl [dostęp 2018-07-27] (pol.).
  6. Japoński miliarder będzie pierwszym pasażerem, którego SpaceX zabierze w podróż dookoła Księżyca, Business Insider, 18 września 2018 [dostęp 2019-10-04] (pol.).