Baćkowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Baćkowice
Kościół pw. św. Mikołaja w Baćkowicach
Kościół pw. św. Mikołaja w Baćkowicach
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat opatowski
Gmina Baćkowice
Liczba ludności (2006) 540
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 27-552[1]
Tablice rejestracyjne TOP
SIMC 0786615
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Baćkowice
Baćkowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Baćkowice
Baćkowice
Ziemia50°47′45″N 21°13′54″E/50,795833 21,231667
Strona internetowa miejscowości

Baćkowicewieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Baćkowice[2].

Były wsią biskupstwa włocławskiego w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku[3].

W 1929 r. wieś z przynależnościami zamieszkiwało 563 osób. We wsi było czterech kowali, dwóch stolarzy, jeden stolarz i szewc, dwa młyny wodne, wiatrak, trzy sklepy spożywcze[4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Baćkowice oraz parafii św. Mikołaja.

Części wsi[edytuj]

Integralne części wsi Baćkowice[2][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0786621 Kantórka część wsi
0786638 Kolonie część wsi
0786644 Poddane część wsi

Historia[edytuj]

Baćkowice (dawniej Baczkowice) w XV w. należały do biskupów kujawskich, ofiarodawców wystawionego wówczas drewnianego kościółka pw. św. Mikołaja. Kolejne kościoły budowano w latach 1599 oraz 1868 (z gotyckim ołtarzem ufundowanym przez Polonię amerykańską).

W czasie II wojny światowej w okolicach Baćkowic toczyły się walki między armią niemiecką a Armią Czerwoną na tzw. przyczółku baranowsko-sandomierskim. W pierwszych dniach sierpnia 1944 linia frontu przebiegała przez teren gminy a walki toczyły się w Piórkowie, Gołoszycach, Oziębłowie i Modliborzycach. W wyniku działań wojennych spłonęły Modliborzyce, Piórków, Nieskurzów, Baćkowice, Olszownica, Oziębłów i Stanisławów. Ludność z terenów przyfrontowych została wysiedlona. Ostatecznie linia frontu ustabilizowała się na paśmie wzgórz jeleniowskiech[6].

Zabytki[edytuj]

  • Kościół parafialny pw. Świętego Mikołaja wzniesiony w latach 1866–1868, w miejsce zniszczonego kościoła z 1599 r. W 1902 r. budowla została przedłużona i odrestaurowana. W kościele późnogotycka rzeźba Madonny z XV w. W prezbiterium świątyni znajduje się kamienna płyta z 1614 r[7].
Kościół wraz z kostnicą z 1902 r. oraz przykościelnym cmentarzem został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.843/1-3 z 29.04.2011)[8].

Turystyka[edytuj]

Usytuowanie Baćkowic u podnóża Pasma Jeleniowskiego stworzyło dogodne warunki do rozwoju turystyki pieszej i rowerowej. Gmina Baćkowice leży na trasie kilku szlaków turystycznych. Najbardziej popularnym jest szlak turystyczny czerwony Główny Szlak Świętokrzyski im. Edmunda Massalskiego z Gołoszyc do Kuźniaków. Ponadto przez teren gminy biegnie szlak turystyczny czerwony czerwony szlak turystyczny Gołoszyce – Piotrowice, szlak turystyczny niebieski niebieski szlak turystyczny Gołoszyce – Dwikozy, szlak rowerowy czerwony czerwony szlak rowerowy „Przez Góry Świętokrzyskie” oraz szlak turystyczny czerwony czerwony Szlak Walk Partyznackich.

Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2014-03-09]. s. według wyboru.
  2. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-03-09]. 
  3. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku,Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 112.
  4. The 1929 Polish Business Directory Project, data.jewishgen.org [dostęp 2017-03-28].
  5. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  6. http://bip.backowice-gmina.pl/images/biblioteka/zalaczniki/201407220220562098.pdf.
  7. Lechosław Herz: Góry Świętokrzyskie (mapa turystyczna). Warszawa - Wrocław: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1982.
  8. a b Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 31 marca 2017; 4 miesiące temu. [dostęp 2015-11-23]. s. 36.

Bibliografia[edytuj]

  • Tadeusz Dybczyński, Przewodnik po Górach Świętokrzyskich, Warszawa 1912