Bałdrzychów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

51°51′52″N 18°55′13″E

- błąd

38 m

WD

51°51'30.0"N, 18°55'0.1"E

- błąd

4 m

Odległość

764 m

Bałdrzychów
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Idziego
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Powiat

poddębicki

Gmina

Poddębice

Liczba ludności (2006)

440 osób

Strefa numeracyjna

43

Kod pocztowy

99-200[1]

Tablice rejestracyjne

EPD

SIMC

0710345

Położenie na mapie gminy Poddębice
Mapa konturowa gminy Poddębice, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Bałdrzychów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Bałdrzychów”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Bałdrzychów”
Położenie na mapie powiatu poddębickiego
Mapa konturowa powiatu poddębickiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Bałdrzychów”
Ziemia51°51′52″N 18°55′13″E/51,864444 18,920278

Bałdrzychówwieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Poddębice.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Bałdrzychów[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0989732 Krzyżówki część wsi
0989749 Łąki część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1176 r. nadał tę wieś cystersom z Sulejowa książę Kazimierz Sprawiedliwy. Istniejący tu kościół w tym samym roku Piotr, arcybiskup gnieźnieński "dziesięcinami opatrzył". Pod rokiem 1234 miejscowość wspomniana jest w bulli papieża Grzegorza IX[4].

W 1331 r. wieś najechali Krzyżacy.

W Królestwie Polskim istniała gmina Bałdrzychów.

W latach 1954-1968 wieś była siedzibą gromady Bałdrzychów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Archeologia[edytuj | edytuj kod]

Na terenie wsi znajduje się popielnicowe cmentarzysko ciałopalne kultury pomorskiej rozkopane przez łódzkich prehistoryków w sezonie archeologicznym 1985/86 [5].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Współczesny kościół św. Idziego został zbudowany w 1847 r., po spaleniu poprzedniego w 1824 r. Na łuku tęczowym od strony nawypolichromia przedstawiająca scenę z ojcami zakonu Kamedułów (czego dowodzą ich stroje; często myleni są z cystersami). Z wyposażenia na uwagę zasługuje rzeźba św. Jana Nepomucena z XVIII w., krucyfiks z końca XVIII w. i monstrancja rokokowa z 1761 r. Nad wejściem do kościoła tablica pamiątkowa poświęcona miejscowemu lotnikowi RAF-u z Dywizjonu Bombowego 301 Leonowi Wilmańskiemu, który zginął podczas II wojny światowej nad Bawarią (Niemcy).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 11 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  4. Bullarium Poloniae, Rzym 1982, t. I, s. 65.
  5. Acta Universitatis Lodziensis: Folia archaeologica, wyd. 18-20, 1994 (Jacek Błaszczyk)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Ruszkowski, "Sieradz i okolice", Sieradz 2000.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]