Przejdź do zawartości

Baśnie Andersena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Baśnie Andersena
Andersens eventyr
Ilustracja
polskie wydanie wyboru Baśni Andersena z 1899 r.
Autor

Hans Christian Andersen

Typ utworu

zbiór baśni

Wydanie oryginalne
Miejsce wydania

Dania

Język

duński

Data wydania

18301873

Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego

XIX w.

Ilustracja Heinricha Leflera(inne języki) z 1897 r. do Świniopasa
Ilustracja Anne Anderson z 1924 r. do Królowej Śniegu

Baśnie Andersena (duń. Andersens eventyr) – cykl baśni napisanych przez duńskiego pisarza Hansa Christiana Andersena, wydany w zbiorze po raz pierwszy w 1835 r.

Powstanie i publikacja

[edytuj | edytuj kod]

W krainę baśni pierwsza wprowadziła Andersena babcia ze strony ojca. Andersen bywał z nią w przytułku dla chorych, gdzie zajmowała się ogrodem i gdzie później przebywał jego chory psychicznie dziadek. Kilka motywów z opowieści babki zostało później wykorzystanych przez Andersena w jego utworach[potrzebny przypis].

Twórczości dla dzieci początkowo nie traktował poważnie, raczej jako zajęcie na marginesie pisarstwa dla dorosłych. Choć zastrzegał, iż jego baśnie to pudełka: dzieci oglądają opakowanie, a dorośli mają zajrzeć do wnętrza. Bardzo nie lubił, że jego baśnie od początku uznano za dzieła dla dzieci, bez głębszego sensu. Jednak właśnie baśnie przyniosły mu wielki rozgłos i sławę.

Pierwszy ich zbiór „Baśnie opowiedziane dla dzieci” (duń. Eventyr fortalte for Børn) został wydany w Kopenhadze w roku 1835, a kolejne tomy ukazały się w latach 1836 i 1837. Zachęcony powodzeniem pierwszej serii, pisarz wydawał kolejne aż do roku 1872.

Ilustratorami pierwszych (i wielu kolejnych, do dziś) wydań baśni Andersena byli Lorenz Frølich i Vilhelm Pedersen.

Odbiór i analiza

[edytuj | edytuj kod]

Baśnie zostały przetłumaczone na ponad 80 języków. Na język polski tłumaczyli je m.in. Stefania Beylin, Jarosław Iwaszkiewicz, Franciszek Mirandola, Władysław Syrokomla, Czesław Kędzierski i Bogusława Sochańska[a].

W 1956 powstała międzynarodowa nagroda dla najwybitniejszych twórców literatury dla dzieci – Medal im. H.C. Andersena, przyznawany co dwa lata przez IBBY, a także Lista Honorowa im. H.C. Andersena, na której umieszczane są najlepsze książki dla dzieci i młodzieży.

W roku 2005, z okazji dwusetnej rocznicy urodzin baśniopisarza, Poczta Polska wydała dwa znaczki, na których znajdują się wizerunki postaci z dwóch popularnych baśni Andersena: z Małej Syrenki oraz Królowej Śniegu. Natomiast w Danii postanowiono wydać wszystkie jego baśnie tak, jak je napisał – bez poprawek wydawnictw. To właśnie wydanie, ilustrowane wycinankami Andersena, stało się podstawą przekładu Bogusławy Sochańskiej (Baśnie i opowieści t. 1-3, Poznań, 2006).

W Polsce (wybrane baśnie) są lekturą szkolną od wielu lat. Według Anny Franaszek, były lekturą uzupełniającą w latach 1958, 1960, i 1991–1999, a obowiązkową w 1982 r.[3] Według Karoliny Jędrych natomiast były w spisie lektur z 1959 roku dla klas IV-V; były lekturą uzupełniającą po roku 1970; a ok. 1985 roku zostały dodane do listy lektur dla II-III[4]. Były zalecane jako lektura pod koniec lat 90. (w programie z 1997, obowiązującym do 1999 r.)[5]. Ponownie[b] na krótko trafiły do listy lektur dla klas I-III szkoły podstawowej w 2007 r.[6][7] i następnie ponownie w 2017 r.[8] (stan na 2017/2018)[9] i były nią nadal w kolejnej dekadzie (stan na 2024/2025)[10].

Według badań z 2017 r. baśnie Andersena należały do najpopularniejszych wśród uczniów niższych klas lektur szkolnych. Wśród ulubionych baśni zarówno dziewczynki jak i chłopcy wymieniają Królową Śniegu[11].

Według badań Anny Józefowicz z 2022 roku, polscy nauczyciele uznali jednak książkę za średnio wartościową lekturę, krytykując wiele baśni jako „trudne do zrozumienia” dla dzieci i sugerując, że opracowanie jednej byłoby wystarczające z powodu podobieństw między nimi[12].

Lista baśni Andersena

[edytuj | edytuj kod]

Tytuły baśni (na pierwszym miejscu) według wydania w tłumaczeniu Stefanii Beylin i Jarosława Iwaszkiewicza:

W 2006 roku Bogusława Sochańska opublikowała nie tłumaczone wcześniej na język polski baśnie[13]:

  • Błękitne góry (De blaae Bjerge)
  • Driada (Dryaden)
  • Elementarz (Abc-Bogen)
  • Hans i Greta (Hans og Grethe)
  • Psyche (Psychen)
  • Spytaj przekupkę! („Spørg Amagermoo'er”!)
  • Tańcz, laleczko, dana, dana! (Danse, danse Dukke min!)
  • Zatopiony klasztor (Det sjunkne Kloster)
  • Dwa obrazki z Kopenhagi (To Billeder fra Kjøbenhavn)[c]

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]
  1. Większość tłumaczeń dokonywana była z wersji niemieckojęzycznych. Pierwsze tłumaczenie bezpośrednio z duńskiego zostało wykonane przez Jarosława Iwaszkiewicza[1] lub Bogusławę Sochańską[2].
  2. W latach 1999-2016, poza okresem 2007/2008, nie istniała lista lektur dla klas I-III
  3. Znane w polskim tłumaczeniu jako dwa osobne utwory: Widok z wału fortecznego i Z okna przytułku.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Czesław Miłosz, Historia literatury polskiej, Kraków: Wydawnictwo Znak, 1993, ISBN 83-7006-424-8. Por. Czesław Miłosz, Jarosław Iwaszkiewicz (1894–1980), [w:] Folder przedstawienia „Pod akacjami”, Teatr Rampa, 2013, s. 2 [dostęp 2020-05-27].
  2. Joanna Olech, Andersen nie tylko dla dzieci [online], Tygodnik Powszechny, 15 listopada 2006 [dostęp 2020-05-27].
  3. Anna Franaszek, Od Bieruta do Herlinga-Grudzińskiego: wykaz lektur szkolnych w Polsce w latach 1946 - 1999, Warszawa: Bibl. Narodowa, 2006, s. 10, ISBN 978-83-7009-542-0 [dostęp 2024-08-20].
  4. Karolina Jędrych, Lektury w programach dla szkoły podstawowej z lat 1949-1989, Katowice : Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2014, ISBN 978-83-226-2209-4 [dostęp 2024-08-14] (pol.).
  5. Alicja Ungeheuer-Gołąb, Literatura dla dzieci jako przestrzeń wczesnej edukacji w kontekście kanonu lektur, „Lubelski Rocznik Pedagogiczny”, 39 (3), 2020, s. 173–186, DOI10.17951/lrp.2020.39.3.173-186, ISSN 0137-6136 [dostęp 2024-09-05] (ang.).
  6. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 sierpnia 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół. Dz.U. z 2007 r. nr 157, poz. 1100 ze sprostowaniem z 17 września Dz.U. z 2007 r. nr 171, poz. 1211
  7. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół. Dz.U. z 2009 r. nr 4, poz. 17
  8. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej (Dz.U. z 2017 r. poz. 356).
  9. Nowa lista lektur dla klas 1, 2 i 3 (dla klas I-III) szkoły podstawowej - Lista lektur szkolnych 2017/2018 [online], web.archive.org, 31 sierpnia 2017 [dostęp 2024-08-03] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-31].
  10. Lista lektur szkolnych 2024/2025 – Lektury do szkoły podstawowej 2024/2025 i lektury do liceum 2024/2025 [online] [dostęp 2024-08-03] (pol.).
  11. Olimpia Gogolin, Eugeniusz Szymik, Książka w życiu dziecka w wieku wczesnoszkolnym, „Journal of Modern Science”, 34 (3), 30 września 2017, s. 29–45, ISSN 1734-2031 [dostęp 2024-09-03] (pol.).
  12. Anna Józefowicz, What about this change? – opinions of teachers of early school education about school reading, „Podstawy Edukacji”, 15, 2022, s. 285–305, DOI10.16926/pe.2022.15.19 [dostęp 2024-08-22].
  13. Bogusława Sochańska: Andersen. W: Hans Christian Andersen, Bogusława Sochańska (tłum.): Baśnie i opowieści. T. I: 1830–1850. Poznań: Media Rodzina, 2006, s. 5. ISBN 978-83-7278-194-9.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]