Bażeński II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
herb Bażeński

Bażeński IIpolski herb szlachecki, odmiana herbu Bażeński.

Opis herbu[edytuj]

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

W polu czerwonym[1] Murzyn na wprost, do kolan, w opasce biodrowej[2] z piór srebrnych, trzymający w rękach takąż wiewiórkę w lewo, gryzącą orzech. Klejnot: Murzyn od pasa w górę jak w godle, trzymającego oburącz sztandar srebrny w skos lewy, z wiewiórką jak na tarczy, w lewo.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nieznana geneza odmiany.

Legenda herbowa[edytuj]

Udostojnienie rodowego herbu, który miał przedstawiać samą wiewiórkę otrzymał według legendy Jan (Hans) de Baisen (Jan Bażeński) za zasługi dla króla aragońskiego Piotra w walce z Maurami. Jak mówi legenda, by ograniczyć przelew krwi własnego rycerstwa podczas jednej z bitew na brzegach Morza Śródziemnego, stoczył on zwycięski pojedynek z przedstawicielem Maurów. Za to i za całoksztat służby dla Korony aragońskiej został on pasowany na rycerza i powrócił do kraju w chwale, z murzyńskim niewolnikiem u boku oraz z rozszerzeniem ojczystego herbu z wiewiórką o Murzyna, który do dzisiejszego dnia jest w klejnocie herbowym rodziny Bażeńskich (von Baysen)[3]. Należy zaznaczyć, że Niesiecki nie rozróżniał herbów Bażeński I, II i III. Herb opisywany u niego jako Bażeński, to według nomenklatury Ostrowskiego Bażeński II.

Herbowni[edytuj]

von Baysen, Bażeński, Bajena .

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. W zachodnich herbarzach także zielonym
  2. W zachodnich herbarzach także w szacie czerwonej, z chustą na głowie
  3. Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S. J. T. 2. Lipsk: Breitkopf i Haertel, 1841, s. 84.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]