Babka długoogonowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Babka długoogonowa
Knipowitschia longecaudata[1]
(Kessler, 1877)
Babka długoogonowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd okoniokształtne
Podrząd babkowce
Rodzina babkowate
Rodzaj Knipowitschia
Gatunek babka długoogonowa
Synonimy
  • Gobius longecaudatus Kessler, 1877
  • Knipowitschia georghievi Pinchuk, 1978
  • Knipowitschia longicaudata (Kessler, 1877)
  • Pomatoschistus knipowitschi Beling, 1927
  • Pomatoschistus longecaudatus (Kessler, 1877)
  • Pomatoschistus longicaudata (Kessler, 1877)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Babka długoogonowa[3] (Knipowitschia longecaudata)gatunek ryby z rodzaju babkowatych (Gobiidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Morze Czarne, Morze Azowskie i Morze Kaspijskie.

Występuje w wodach słonawych, na płyciznach, na piasku lub wśród wodorostów. Preferuje wody o temp. od 4 do 20 °C.

Cechy morfologiczne[edytuj | edytuj kod]

Osiąga 5 cm długości. W płetwach grzbietowych 6–8 twardych i 7–9 miękkich promieni, w płetwie odbytowej 1 twardy i 8–9 miękkich promieni.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Żywi się niewielkimi dennymi bezkręgowcami.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Trze się po pierwszej zimie od III do VII. Samice mogą brać udział w tarle kilka razy w roku. Ziarna ikry mają wymiary 3,0–3,8 mm. Samiec strzeże ikry w jamkach pod kamieniami, roślinnością bądź muszlami mięczaków. Żyje do 2 lat.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Knipowitschia longecaudata, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Knipowitschia longecaudata. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Fritz Terofal, Claus Militz, Ryby słodkowodne, Henryk Garbarczyk (tłum.), Eligiusz Nowakowski (tłum.), Jacek Wagner (tłum.), Warszawa: Świat Książki, 1997, ISBN 83-7129-441-7, OCLC 830128659.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Knipowitschia longecaudata. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 11 maja 2010]