Bacówka (schronisko)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bacówka (inna nazwa: schroniska turystyki kwalifikowanej) – stawiane w latach 70. i 80. XX w. małe górskie schroniska turystyczne, zapewniające około 30 miejsc noclegowych na łóżkach.

Koncepcja[edytuj | edytuj kod]

Koncepcja budowy bacówek została przyjęta w 1974 przez Dyrekcję Zrzeszenia Gospodarki Turystycznej Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w Warszawie. Koordynatorem projektu został Edward Moskała, inicjator ich powstania i propagator turystyki kwalifikowanej. Projekt i dokumentacja techniczna pierwszej z bacówek została opracowana przez architekta Stanisława Karpiela z Zakopanego. Większość obiektów została wybudowana według tego projektu. Wyjątkiem jest Bacówka nad Wierchomlą, która mieści się w spichlerzu przeniesionym ze Złockiego.

Bacówki w polskich górach[edytuj | edytuj kod]

Wykaz bacówek według roku budowy (chronologicznie):

Jako schronisko turystyki kwalifikowanej wybudowano też schronisko pod Bereśnikiem (na stronie internetowej określa się jako bacówka), ale obecnie najczęściej nie zalicza się go do bacówek ze względu m.in. na inny kształt budynku oraz położenie.

Kluby związane z bacówkami[edytuj | edytuj kod]

Na przestrzeni lat pojawiły się inicjatywy skupiające osoby związane z bacówkami. Pierwszym z ich był Klub Baców PTTK, który powstał z inicjatywy Edwarda Moskały 3/4 lipca 1976 w Bacówce na Rycerzowej. Grupę inicjatywną stanowiły osoby związane z budową bacówek. Według regulaminu do zadań klubu należało:

  • podniesieniem kultury uprawiania turystyki kwalifikowanej,
  • dążenie do rozwoju turystyki kwalifikowanej poprzez ułatwianie turystom indywidualnym przebywanie w górach i schroniskach górskich,
  • dążenie do rozbudowy bazy turystycznej w górach poprzez budowę bacówek,
  • czuwanie nad zachowaniem właściwego charakteru i funkcji bacówek oraz innych schronisk górskich,
  • pogłębianie wiedzy o górach wśród członków klubu w tym ułatwianie członkom uprawianie turystyki kwalifikowanej w górach,
  • organizowanie wycieczek, imprez górskich, zebrań dyskusyjnych, prelekcji i odczytów,
  • dbałość o ochronę środowiska naturalnego w powiązaniu z zagospodarowaniem gór schroniskami i szlakami[1].

W 2003 gospodarze bacówek na Rycerzowej, Krawcowym Wierchu, Maciejowej i nad Wierchomlą utworzyli Klub Bacówkarza, którego celem była popularyzacja bacówek poprzez udzielanie zniżek na noclegi dla turystów wielokrotnie je odwiedzających[2]. Obecnie klub już nie funkcjonuje.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Klub Baców PTTK
  2. Bacówka PTTK na Krawcowym Wierchu – Aktualności, 15 kwietnia 2004 [dostęp 2018-07-15] [zarchiwizowane z adresu 2004-04-15] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Edward Moskała: Schroniska PTTK w Karpatach Polskich. Warszawa-Kraków: PTTK, 1980, s. 116-117.