Bajdu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bajdu
Ilchan
Okres 1295
Poprzednik Gajchatu
Następca Mahmud Ghazan
Dane biograficzne
Dynastia Ilchanidzi
Data śmierci 1295
Ojciec Taragaj

Bajdu (zm. 1295) – władca z dynastii Ilchanidów, panujący w 1295 roku.

Był wnukiem Hulagu, synem Taragaja[1]. Związany był z Irakiem, przejawiał duże sympatie dla chrześcijaństwa. Objął tron w 1295 roku. Nie uzyskał jednak poparcia większości emirów[2]. Wybuchła wojna pomiędzy nim i Ghazanem, bratem poprzedniego ilchana. O wyniku wojny domowej zadecydowało przejście Ghazana na islam[3]. Dzięki temu pozyskał wielu zwolenników Bajdu. Po półrocznym panowaniu Bajdu zginął stracony na rozkaz Ghazana (1295–1304).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Peter Jackson, Mongołowie i Zachód: podbój Azji i Europy, tajemnice najazdów na Polskę, imperium Tamerlana, przeł. Agnieszka Kozanecka, Warszawa: Bellona 2007, s. 425.
  2. Jerzy Hauziński, Irańskie intermezzo. Dzieje Persji w średniowieczu (VII – koniec XV w.), Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek 2008, s. 267.
  3. Bogdan Składanek, Historia Persji, t. 2, Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Dialog 2003, s. 271

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]