Bakteriofag lambda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Bakteriofag lambda - bakteriofag zawierający dwuniciowy DNA, infekujący bakterie Escherichia coli. Może integrować do genomu gospodarza.

DNA bakteriofaga integruje do bakteryjnego DNA w wyniku rekombinacji między bakteryjną sekwencją attλ a sekwencją attB w genomie faga. Następnie genom faga jest powielany przez replisom bakterii razem z jej własnym DNA (cykl lizogenny). Na skutek działania różnych czynników na komórkę bakteryjną fag może przejść w cykl lityczny - produkcję wirionów i uwolnienie ich przez lizę komórki gospodarza. To, czy fag wejdzie w cykl lityczny, czy w lizogenny, zależy od dwóch białek faga - CI oraz Cro. Związanie się białka CI z promotorem powoduje represję genów związanych z cyklem litycznym i przejście do cyklu lizogennego. Związanie się białka Cro powoduje wejście faga w cykl lityczny.

Bakteriofag lambda został odkryty i opisany przez Esther Lederberg w 1951. Stosowany w biotechnologii i biologii molekularnej jako organizm modelowy i jako wektor w klonowaniu (po wprowadzeniu obcego DNA do genomu faga).