Bakteriomocz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Bakteriomocz (bakteriuria) – stan, w którym stwierdza się obecność bakterii w moczu.

W warunkach prawidłowych mocz jest jałowy, czyli nie występują w nim bakterie, jedynie w dalszej części cewki moczowej, mogą występować bakterie saprofityczne. Drogą wstępującą, ale także drogą krwiopochodną i poprzez ciągłość z otoczenia, może dojść do kolonizacji dróg moczowych. Obecność bakterii w moczu, nie jest jednak równoważne z rozpoznaniem zakażenia układu moczowego. Dla rozpoznania zakażenia dróg moczowych konieczne jest stwierdzenie w moczu bakterii uropatogennych (czyli chorobotwórczych w obrębie dróg moczowych), które występują dodatkowo w odpowiedniej liczbie.

Arbitralnie podzielono występowanie bakteriomoczu na 2 sytuacje kliniczne: bakteriomocz znamienny (uważany za objaw istnienia zakażenia układu moczowego) i bakteriomocz bezobjawowy (czyli istnienie bakteriomoczu znamiennego u osoby bez objawów podmiotowych ani przedmiotowych).

Aby uzyskać obiektywną ocenę występowania bakteriomoczu, należy wykonać badanie posiewu moczu, z zachowaniem reżimu jałowego oddania moczu do badania, aby uniknąć nadkażenia bakteriami saprofitycznymi, występującymi w końcowym odcinku cewki moczowej, pochwie lub skórze okolic ujścia cewki moczowej.

Bakteriomocz znamienny[edytuj | edytuj kod]

Bakteriomocz znamienny rozpoznaje się w następujących sytuacjach:

  • obecność co najmniej 100000 (105) żywych bakterii w 1 ml moczu.
  • obecność co najmniej 10000 (104) żywych bakterii w 1 ml moczu u kobiet z objawami odmiedniczkowego zapalenia nerek
  • obecność co najmniej 1000 (103) żywych bakterii w 1 ml moczu u kobiet z objawami zapalenia pęcherza moczowego i u mężczyzn z objawami każdego zakażenia układu moczowego
  • każda ilość bakterii w moczu pobranego drogą nadłonowego nakłucia pęcherza moczowego.

Stwierdzenie znamiennego bakteriomoczu świadczy o zakażeniu układu moczowego, jest wskazaniem do wdrożenia odpowiedniego leczenia, czy jego kontynuowaniu. Bakteriomocz bezobjawowy wymaga leczenia jedynie u kobiet w ciąży i u osób przed planowanymi zabiegami urologicznymi.

Stwierdzenie każdej ilości bakterii u chorych na cukrzycę[potrzebne źródło], kobiet w ciąży oraz u pacjentów z osłabioną odpornością upoważnia do antybiotykoterapii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.