Balcer Stanisławski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Balcer Stanisławski
Herb
Pilawa
Rodzina Stanisławscy
Data śmierci 4 marca 1610
Ojciec Kacper Stanisławski
Matka NN z Krasickich
Żona

1) NN. Źółkiewska
2) Dąbrowska z Wojanowa,
3) Elżbieta Herburtówna

Dzieci

1) Izajasz Stanisławski
3)Jan Karol Stanisławski i NN Mielecka

Balcer Stanisławski herbu Pilawa (zm. 4 marca 1610 roku) – starosta szydłowiecki, osiecki, starogardzki, kasztelan sanocki (1587), pisarz polny koronny, rotmistrz i rycerz, podskarbi nadworny (do 1607), podskarbi wielki koronny (od ok. 1607).

Rodzina[edytuj]

Balcer Stanisławski był, według K. Niesieckiego ( t.7, s. 487), najstarszym synem Kaspra Stanisławskiego podczaszego sanockiego i jego małżonki z Krasickich, która była obwoźnego koronnego siostrą. Ojciec Balcera Stanisławskiego jeszcze trzy razy brał ślub; drugi raz z Milanowską, z którą miał trzech synów; Marcina, Michała, i dwie córki, Jordnową i Farurejową, oraz trzeci raz żenił się z Raczkową i czwarty raz z Kozicką, z która miał Adama Stanislawskiego.

Żoną Balcera Stanisławskiego została NN. Źółkiewska, z którą miał czterech synów i m.n. Izajasza Stanisławskiego.

Kariera[edytuj]

Balcer Stanisławski otrzymał staranne wykształcenie, jak i też popisywał się męstwem w walce w obronie Polski i dlatego już jako rotmistrz, był dostrzeżony przez króla Stefana Batorego. Za zasługi wojenne przeciw Moskwie i udział w innych walkach, król obiecał stanowisko podskarbiego wielkiego koronnego i wkrótce ogłosił go pisarzem polnym koronnym.

Zygmunt III Waza w dniu 24 stycznia 1588, widząc jak w bitwie pod Byczyną, bohaterską toczy walkę w obronie tronu polskiego, po śmierci Stefana Batorego, przeciw arcyksięciu austriackiemu Maksymilianowi III Habsburgowi, pod dowództwem swojego stronnika hetmana wielkiego koronnego-Jana Zamoyskiego, uczynił go kuchmistrzem koronnym i odarzył kasztelanią sanocką.

Po Janie Młodziejowskim został podskarbim nadwornym, a po Janie Firleju – podskarbim wielkim koronnym. Wydawał monety - np., grosz z roku 1609, ze swoim herbem Pilawa - Podskarbiego Balcera Stanisławskiego.

Bronił też króla i królewiczów w czasie wojny domowej i rokoszu. Poślubił wdowę po Marcinie Berewiczu; Dąbrowską z Wojanowa, ale z nią nie miał dzieci. Z Elżbietą Herburtówną – podkomorzanka podolską, starościanką barską, miał córkę Mielecką i syna Jana Karola Stanisławskiego (1580-1636)- starostę szydłowieckiego.

Poprzednik
Jan Fredro
( od 1580 do 1582)
POL Sanok COA.svg kasztelan sanocki
ok. 15871588
POL Sanok COA.svg Następca
Jan Drohojowski
(1588 do 1591 )

Źródła;[edytuj]

  • Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz, Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J. 1841, t 7, s.487