Balsam peruwiański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Balsam peruwiański w butelce

Balsam peruwiański (łac. Balsamum peruvianum) – lek naturalny, wyciekający z uszkodzonej kory drzewa woniawca balsamowego - (Myroxylon balsamum). Monografia surowca farmaceutycznego znajduje się w Farmakopei Polskiej IV. Jest stosowany miejscowo, per se lub jako roztwór wodny lub etanolowy w wielu chorobach skóry, szczególnie w leczeniu oparzeń, odmrożeń i ran. Wykazuje działanie antyseptyczne i przeciwzapalne. W skład balsamu peruwiańskiego wchodzi kwas cynamonowy i jego związki - cynameina (co najmniej 50%), kwas benzoesowy, seskwiterpeny, farnezol i wanilina.

Jest stosowany w testach płatkowych jako jeden ze wskaźników alergii na kosmetyki. Dzięki wielu uczulającym składnikom daje odczyny krzyżowe z wieloma różnymi produktami pochodzenia roślinnego i na tym polega jego duża wartość diagnostyczna.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Kazimierz Podlewski, Alicja Chwalibogowska-Podlewska, Leki współczesnej terapii, Marian Adamkiewicz (oprac.), Warszawa: „Split Trading” Wydawnictwa Fundacji Büchnera, 2001, ISBN 83-85632-56-5, OCLC 68674528.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.