Baltazar Miaskowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Baltazar Miaskowski
Biskup
Herb duchownego
Data urodzenia

1570[a]

Data śmierci

1632[a]

Biskup pomocniczy kujawsko-pomorski
Okres sprawowania

1617–1632

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Nominacja biskupia

22 maja 1617

Sakra biskupia

18 marca 1618

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

18 marca 1618

Miejscowość

Warszawa

Konsekrator

Paweł Wołucki

Współkonsekratorzy

Stanisław Sieciński,
Adam Nowodworski

Baltazar Miaskowski herbu Leliwa[1] (ur. w 1570[a], zm. w 1632[a]) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy kujawsko-pomorski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

22 maja 1617 papież Paweł V prekonizował go biskupem pomocniczym kujawsko-pomorskim oraz biskupem in partibus infidelium margaryteńskim. 18 marca 1618 w Warszawie przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa kujawsko-pomorskiego Pawła Wołuckiego. Współkonsekratorami byli biskup przemyski Stanisław Sieciński oraz biskup kamieniecki Adam Nowodworski.

Pochowany w katedrze Wniebowzięcia NMP we Włocławku[2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d rok niepewny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Baltazar Miaskowski h. Leliwa (pol.). M.J. Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego. [dostęp 2021-01-03].
  2. Krzysztof Rafał Prokop, Nekropolie biskupie w nowożytnej Rzeczypospolitej (XVI–XVIII w.), Kraków-Warszawa 2020, s. 145.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]