Banding koloru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Banding; od lewej; 8 bitowy gradient, 8 bitowy gradient z ditheringiem, 24 bitowy gradient bez efektu nienaturalnych - fałszywych konturów – bandingu
Bez ditheringu, 8 kolorów
Dithering, 8 kolorów
Dithering, 32 kolory
Bez ditheringu, true color – Banding nie występuje

Banding (pol. pasmowanie, fałszywe kontury) – zjawisko nienaturalnej prezentacji kolorów w grafice komputerowej. 24-bitowa głębia kolorów (8-bitowa przypadająca dla 1 z 3 podstawowych kolorów RGB), która powinna być wystarczająca dla renderowania obrazów w pełnym spektrum kolorów, w pewnych wypadkach, jest niewystarczająca i powoduje zagrożenie wyświetlenia wyraźniej, nienaturalnej różnicy (fałszywych konturów), między przedstawionymi odcieniami (przejściami tonalnymi) tego samego koloru[1], widocznych przy wyświetlaniu naturalnego gradientu (w szczególności: zachodu słońca, czystego błękitnego nieba, światła latarki w ciemności). Banding może występować w każdym urządzeniu wyświetlającym obraz[1]. Monitory a w szczególności telewizory LCD oraz PDP (plazmowe), wyświetlają typowo 8 bitów[2], przypadających na 1 kolor, co daje 256 poziomów odcieni szarości tego samego koloru przy próbkowaniu 4:4:2 (łączna liczba wyświetlanych kolorów wynosi 16 milionów). Powyższa liczba jest niekiedy niewystarczająca do oddania płynnej zmiany kolorów, więc producenci sprzętu stosują przetwarzanie video z większą gamą barw. Typowo jest to 10, 12, 16 bitów na kolor[3], czyli paleta 30, 36, 48-bitowa (przykładowo przy wartości 10 bitów na kolor i próbkowaniu 4:4:4, liczba odcieni szarości wzrasta do 1024, a łączna liczba kolorów wynosi 1 miliard)[4]. Mimo to, nieliczni producenci, tacy jak Toshiba i Samsung w 2011 r., wprowadzili na rynek modele mające 48-bitową głębię koloru, niwelując niekorzystne zjawisko występowania nienaturalnych przejść tonalnych.

Banding koloru jest częściej zauważalny w relatywnie niskich bits per pixel (BPP) przy 16–256 kolorach (4–8 BPP), gdzie nie każdy odcień jest widoczny, z powodu niewystarczającej liczby bitów, aby móc je przedstawić. Zjawisko bandingu występuje również w fotografii oraz druku cyfrowym.

Możliwe rozwiązania prowadzące do uzyskania gładkich przejść tonalnych to dithering, polegający na przemieszaniu części pikseli na granicy dwóch kolorów, tworząc łagodniejszą zmianę jednego w drugi. Banding jak każdy artefakt może zostać zniwelowany przez skaler wideo.

Zjawisko dynamic false contouring to odmiana Bandingu, występująca w materiałach wideo podczas dynamicznego przemieszczania się wyświetlanych obrazów[5].

Znaczenie w DTP[edytuj]

Pasmowanie – wada druku obrazu ciągłotonalnego polegająca na tym, że zamiast jednolitych, "gładkich" przejść między kolorami widać stykające się obszary (podobne do pasm) o jednolitych kolorach.

Pasmowanie jest niezamierzonym efektem solaryzacji, gdy brak dostatecznej liczby półtonów potrzebnych w druku jest spowodowany nadmierną liniaturą w stosunku do rozdzielczości urządzenia. Pasmowanie może być również skutkiem niedopracowania niektórych programów DTP, które dają bardzo brzydkie gradienty (z małą liczbą kolorów pośrednich), a raczej symulację gradientów i nie zaleca się wtedy stosowania ich na dużych powierzchniach i przy dużych rozpiętościach skrajnych kolorów.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b What Is Banding (ang.). ehow.com. [dostęp 17 czerwca 2012].
  2. Rób zdjęcia w formacie RAW (pol.). national-geographic.pl. [dostęp 2013-10-13].
  3. Asus EAX1600PRO and EN7600GT - HDMI On Tap (ang.). hothardware.com. [dostęp 28 lipca 2013].
  4. Technology 10bit 4:4:4 (ang.). siliconoptixlive.dimetians.com. [dostęp 2013-10-13].
  5. Dynamic false contouring (ang.). flatpanelshd.com. [dostęp 17 czerwca 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj]