Banjo-Kazooie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Banjo-Kazooie
Producent Rare
Wydawca Nintendo
Seria gier Banjo-Kazooie
Projektant Gregg Mayles
Data wydania Nintendo 64:

Am.Płn.: 30 czerwca 1998
EU: 17 lipca 1998
AUS: 7 lipca 1998
JP: 5 grudnia 1998
Xbox Live Arcade:
3 grudnia 2008

Gatunek Gra platformowa
Tryby gry Gra jednoosobowa
Wymagania sprzętowe
Platforma Nintendo 64, Xbox 360 (Xbox Live Arcade)

Banjo-Kazooiekomputerowa gra platformowa wyprodukowana przez studio Rare i wydana przez Nintendo w 1998 roku[1]. Początkowo ukazała się na konsoli Nintendo 64, natomiast w 2008 roku została wydana na Xbox Live Arcade[2]. Bohaterami gry są lekkoduszny niedźwiedź Banjo i jego pyskata przyjaciółka - dzięcioł Kazooie, którzy wyruszają w pościg za czarownicą Gruntildą, odpowiedzialną za porwanie siostry Banjo - Tooty. Czarownica bowiem, postanowiła skraść urodę Tooty przy pomocy specjalnej machiny. Gra zawiera dziewięć otwartych poziomów, w których gracz musi zaliczyć serię wyzwań, polegających między innymi na rozwiązywaniu zagadek, pokonywaniu przeszkód, zbieraniu obiektów czy pokonywaniu przeciwników. Gra stała się prawdziwym hitem w czasach świetności konsoli Nintendo 64, sprzedając się w 3,650,000 egzemplarzach (zajmując dziesiątą pozycję na liście najlepiej sprzedających się gier N64), oraz uzyskała jedne z najwyższych, w tamtym czasie, ocen recenzentów gier wideo na całym świecie.

W 2000 roku ukazała się kontynuacja zatytułowana - Banjo-Tooie (wydana również na Nintendo 64, a w 2009 roku na Xbox Live Arcade), która ponownie okazała się sporym sukcesem, jednak już nie tak spektakularnym jak poprzedniczka (sprzedając się w 1,490,000 egzemplarzy). W roku 2008 wskrzeszono przygody leśnych przyjaciół na konsoli Xbox 360 pod tytułem Banjo-Kazooie: Nuts & Bolts . Gra zebrała pochlebne recenzje, jednak nie powtórzyła sukcesu poprzedniczek.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Peer Schneider: Banjo-Kazooie Review. IGN. [dostęp 2012-12-10].
  2. Erik Brudvig: Banjo-Kazooie Review (2008). IGN. [dostęp 2012-12-10].