Banokowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Banokowie z Idaho

Banokowie (ang. Bannock) – plemię Indian Ameryki Północnej, w przeszłości mówiący jednym z szoszońskich języków z grupy uto-azteckiej, blisko spokrewniony z Pajutami.

Banokowie zamieszkiwali południowo-wschodnie tereny Idaho i zachodniego Wyoming. Początkowo nie wchodzili w zatargi z białymi osadnikami i w roku 1869 spokojnie przenieśli się do rezerwatu Fort Hall, gdzie dzielili oddany im obszar z licznymi Szoszonami. W dziewięć lat później, wobec utraty terenów łownych i zmniejszania się stad bizonów, zerwali się do powstania, które przeszło do historii jako Bannock War (wojna Banoków). Zdecydowana kampania oddziałów armii pod dowództwem generała O.O. Howarda doprowadziła do klęski (w roku 1878) Banoków. Od tamtej pory żyli spokojnie w rezerwacie, gdzie wielu z nich zamieszkuje także współcześnie.

Nazwę "Bannock" nosi rzeka, pasmo górskie i hrabstwo w stanie Idaho.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Barry M. Pritzkert: A Native American Encyclopedia: History, Culture, and Peoples. Oxford: Oxford University Press, 2000. ISBN 978-0-19-513877-1.
Wikimedia Commons