Bar (obwód winnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Bar (miasto na Ukrainie))
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta na Ukrainie. Zobacz też: inne znaczenia słowa „Bar”.
Bar
Бар
Ilustracja
Panorama Baru
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód winnicki
Wysokość 362 m n.p.m.
Populacja (2017)
• liczba ludności

16 236[1]
Nr kierunkowy +380 4341
Kod pocztowy 23000 do 23005
Położenie na mapie obwodu winnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu winnickiego
Bar
Bar
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Bar
Bar
Ziemia49°04′N 27°40′E/49,066667 27,666667
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Bar (ukr. Бар) – miasto położone na Ukrainie, nad rzeką Rów, na Podolu, w obwodzie winnickim, siedziba władz rejonu barskiego. Miasto znane w historii Polski z zawiązania przez szlachtę konfederacji barskiej.

Miasto królewskie lokowane w 1453 roku i relokowane w latach 1538–1540 położone było w XVI wieku w województwie podolskim[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Herb Baru z inicjałami Bony Sforzy z 1540
  • Do połowy XVI wieku wieś znajdująca się w tym miejscu nosiła nazwę Rów i należała do rodu Odrowążów. Stanisław II Odrowąż i jego żona księżna Anna mazowiecka zostali pozwani przed sąd przez królową Bonę za obrazę majestatu, w konsekwencji wyrokiem sądu zostali pozbawieni w lutym 1537 roku włości mazowieckich, starostwa lwowskiego i samborskiego oraz Rowu, które przekazano królowej Bonie. Ta na pamiątkę swojego rodzinnego księstwa-miasta Bari we Włoszech przemianowała Rów na Bar
  • 1538 – przywilej króla Zygmunta Starego na budowę zamku w Barze
  • 1540 – przywilej króla Zygmunta Starego na założenie na surowym korzeniu miasta
  • 1540 – Zygmunt I Stary nadał osadzie prawa miejskie magdeburskie, a starostą barskim został Bernard Pretwicz, który na zamku w Barze założył bazę operacyjną przeciwko Tatarom.
  • 1542 – burgrabią zamku w Barze był Stanisław Bagieński
  • 1565 – starosta drohobycki Wojciech Starzechowski na polecenie króla rozpoczął w północnej części miasta budowę nowego murowanego zamku z czterema basztami. Na ten cel przeznaczono 1000 florenów ze skarbu królewskiego
  • 1566 – przywilej króla Zygmunta Starego regulujący organizację rozbudowy zamku
Pułaski w Barze, obraz K. Szlegla

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • zamek[4]
  • Klasztor karmelitów z XVII – XVIII w., barokowy. Obecnie klasztor benedyktynek misjonarek
  • Kościół św. Anny z 1811 roku, neogotycki
  • Kolegium jezuickie (w ruinie, założone przez Stanisława Żółkiewskiego między 1610 a 1614[5])
  • Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej


Urodzeni w Barze[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2017 року. Державна служба статистики України. Київ, 2017. стор.12
  2. Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, „Czasy Nowożytne”, 21, 2008, s. 165.
  3. Stan Lewicki, Historja handlu w Polsce na tle przywilejów handlowych : (prawo składu), Warszawa 1920, s. 139.
  4. Bar. Ruiny i Zamki. [dostęp 2013-08-08].
  5. Bar w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]